ΕΛΤΑ και Περιβάλλον

Μια τελείως διαφορετική χώρα θα είναι η Ελλάδα μετά από 20 χρόνια, καθώς το κλίμα της χώρας μας από εύκρατο θα εξελιχθεί σταδιακά σε τροπικό, με βάση πρόσφατη έρευνα που πραγματοποίησαν οι επιστήμονες του ινστιτούτου Ερευνών Περιβάλλοντος του Αστεροσκοπείου Αθηνών σε συνεργασία με ξένα πανεπιστήμια.

Βάσει της έρευνας, από το 2031 μέχρι το 2060 η αύξηση της θερμοκρασίας στην Ελλάδα θα είναι αισθητή όλες τις εποχές του χρόνου. Η μέγιστη θερμοκρασία του καλοκαιριού θα αυξηθεί κατά 4 βαθμούς Κελσίου και το φθινόπωρο κατά τουλάχιστον 2 βαθμούς, ενώ μέχρι 2 βαθμούς Κελσίου θα είναι υψηλότερη η θερμοκρασία την άνοιξη και το χειμώνα.

Στην ενδοχώρα, μάλιστα, θα έχουμε έως και 30 επιπλέον μέρες καύσωνα, με τον υδράργυρο πάνω από τους 35 βαθμούς Κελσίου.

Ωστόσο, το μεγαλύτερο πρόβλημα θα είναι η ετήσια μείωση των βροχοπτώσεων κατά 10%, γεγονός που θα επηρεάσει αρνητικά τα υδατικά αποθέματα της χώρας.

Παράλληλα, μέχρι το 2060 οι καλλιέργειες θα απαιτούν 40% περισσότερο νερό και η έλλειψή του θα οδηγήσει στην έλλειψη σημαντικών διατροφικών προϊόντων, όπως τα φρούτα, τα λαχανικά και τα όσπρια.

Σύμφωνα μάλιστα, με τους ειδικούς η ανάγκη για εξοικονόμηση νερού είναι επιτακτικότερη από ό,τι το πρόβλημα της αύξησης της θερμοκρασίας.

Επίσης, μέχρι το 2060 τα εναπομείναντα δάση θα απειλούνται με αφανισμό από τις πυρκαγιές, με τη θερμοκρασία σε αυτά να αυξάνεται μέχρι και 2 βαθμούς Κελσίου. Παράλληλα, η κρίσιμη περίοδος, κατά την οποία ξεσπούν οι δασικές πυρκαγιές θα επεκταθεί κατά 6 επιπλέον εβδομάδες.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το κλίμα της Βόρειας Αφρικής μετακομίζει σιγά σιγά προς τα βορειότερα, με ορατό το ενδεχόμενο αυτό να επηρεάσει και τον τουρισμό, καθώς οι αυξημένες θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού θα σπρώξουν το τουριστικό ρεύμα σε χώρες πιο βόρειες από την Ελλάδα.

Πηγή: Skai.gr.

15.12.2009

Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2009,

Τα τελευταία 150 χρόνια στην Αθήνα είχαμε συνολικά 42 ημέρες με θερμοκρασία άνω των 40 βαθμών Κελσίου. Από αυτές, οι 20 καταγράφηκαν στη δεκαετία 1998-2007. Αντίστοιχα, από το σύνολο 274 ημερών με μέγιστη θερμοκρασία πάνω από 37 βαθμούς Κελσίου που καταγράφηκαν μέσα στα 150 χρόνια οι 129 σημειώθηκαν την ίδια δεκαετία.

Από 52 επεισόδια καύσωνα (μέγιστη θερμοκρασία πάνω από 37 βαθμούς C για τουλάχιστον τρεις συνεχόμενες ημέρες) που είχαμε την ίδια περίοδο των 150 ετών, τα 19 καταγράφηκαν μεταξύ 1998 και 2007.

Τα συγκλονιστικά αυτά στοιχεία προκύπτουν από έρευνα που εκπόνησε η κ. Δήμητρα Φουντά, ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Περιβάλλοντος του Αστεροσκοπείου Αθηνών. «Η θερμοκρασία ειδικά τα καλοκαίρια στην Αθήνα έχει ανοδική πορεία από το 1956, ενώ την τελευταία δεκαετία αυξάνεται η μέγιστη και ακολούθως και η ελάχιστη, δηλαδή και τη νύχτα», επισημαίνει η κ. Φουντά.

«Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι ήδη εδώ. Είναι ένα φαινόμενο που δεν θα έρθει το 2050, αλλά εμφανίζεται σήμερα. Η θερμοκρασία περιβάλλοντος έχει αυξηθεί όπως και η συχνότητα των καυσώνων, τα διαστήματα με υψηλές θερμοκρασίες και η ένταση του φαινομένου της θερμικής νησίδας», λέει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Μάνθος Σανταμούρης και σημειώνει ότι μόνο τη δεκαετία 1990-2000 η αστικοποίηση στην Αθήνα αυξήθηκε 4,6%.

Μια σύγκριση των περιόδων 1990-2004 και 1977-1998 δείχνει ότι οι ώρες με θερμοκρασία άνω των 30 βαθμών (Ιούλιο-Αύγουστο) αυξήθηκαν 30-40%». Μελέτες του Πανεπιστημίου Αθηνών τα τελευταία 15 χρόνια έχουν τεκμηριώσει το φαινόμενο της θερμικής νησίδας. Είναι τα σημεία όπου η θερμότητα «εγκλωβίζεται» εξαιτίας της άναρχης δόμησης, της υποβάθμισης των περιοχών και της έλλειψης πρασίνου.

Οι διαφορές:
Στα σημεία αυτά η θερμοκρασία μπορεί να είναι μια συγκεκριμένη στιγμή έως και 10-12 βαθμούς υψηλότερη σε σχέση με τα πλέον δροσερά προάστια. Γενικά το κέντρο της Αθήνας είναι περίπου 7-8 βαθμούς C θερμότερο από τα προάστια, ενώ στον υψηλού κυκλοφοριακού φόρτου σταθμό της Ιπποκράτους, η διαφορά αγγίζει τους 12-13 βαθμούς C.

«Η υπερθέρμανση στο κέντρο της Αθήνας αυξάνει δραματικά την απαραίτητη ενέργεια για τον κλιματισμό κτιρίων. Το φορτίο δροσισμού στο κέντρο της Αθήνας είναι σχεδόν διπλάσιο από το αντίστοιχο στην περιοχή των προαστίων», σημειώνει ο κ. Μ. Σανταμούρης.

«Υπολογίστηκε ότι οι απόλυτες ελάχιστες τιμές του συντελεστή απόδοσης των κλιματιστικών εντοπίζονται στην κεντρική περιοχή της Αθήνας (περί το 75%) λόγω κυρίως των υψηλών θερμοκρασιών στην περιοχή, καθώς και στις παράκτιες περιοχές, εξαιτίας της υψηλής υγρασίας. Κατ’ επέκταση, εκτός από τα υψηλά φορτία δροσισμού και τα προβλήματα φορτίου αιχμής, η ύπαρξη της θερμικής νησίδας μειώνει σημαντικά (σε περίπου 25%) την απόδοση των κλιματιστικών συστημάτων και υποχρεώνει τους σχεδιαστές να αυξήσουν το μέγεθος των κλιματιστικών συστημάτων που εγκαθιστούν, με συνέπεια να αυξάνεται το φορτίο αιχμής και η ενεργειακή κατανάλωση για δροσισμό».

Σήμερα μόνο το 8% των πολιτών χαμηλού εισοδήματος κατοικούν σε κτίρια με μόνωση και διπλά τζάμια, ενώ το ποσοστό στα υψηλή εισοδήματα είναι 63%. Μετρήσεις της εσωτερικής θερμοκρασίας σε 60 τέτοιες κατοικίες στην Αθήνα το καλοκαίρι του 2007 έδειξαν ότι για το μισό περίπου καλοκαίρι η εσωτερική θερμοκρασία ήταν άνω των 34 βαθμών C, ενώ η εξωτερική έφτανε μέχρι τους 42 βαθμούς C. Μετρήθηκαν μάλιστα και διαστήματα 145 διαδοχικών ωρών άνω των 34 βαθμών C.

52 περίοδοι καύσωνα καταγράφηκαν τα τελευταία 150 χρόνια στην Αθήνα, 19 από τα οποία μεταξύ 1998-2007.

Πηγή: «ΤΟ ΕΘΝΟΣ»

24.12.2009

Τα χερσαία οικοσυστήματα του πλανήτη μας θα αναγκαστούν να...πηγαίνουν βόλτα εκατοντάδες μέτρα κάθε χρόνο, προκειμένου να τα βγάλουν πέρα με την κλιματική αλλαγή λόγω ανόδου της θερμοκρασίας, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Είναι η πρώτη μελέτη που προχωρά σε συγκεκριμένη ποσοτική εκτίμηση για το μέγεθος της υποχρεωτικής μετακίνησης, που θα έχει τον χαρακτήρα του «φεύγω ή πεθαίνω».

Κατά μέσο όρο, στη διάρκεια του 21ού αιώνα, εκτιμάται ότι τα οικοσυστήματα θα πρέπει να μετακινούνται γύρω στα 420 μέτρα ετησίως προς περιοχές με ψυχρότερα κλίματα, προκειμένου τα ποικίλα είδη που ζουν σε αυτά, να προσαρμοστούν και να επιβιώσουν.

Τις μεγαλύτερες προκλήσεις αντιμετωπίζουν τα επίπεδα οικοσυστήματα, όπως οι υδροβιότοποι, οι σαβάνες, οι χορτολιβαδικές εκτάσεις και οι έρημοι, που θα πρέπει να μετακινηθούν περισσότερο από κάθε άλλο οικοσύστημα (ίσως πάνω από ένα χιλιόμετρο το χρόνο) για να επιβιώσουν.

Τα ορεινά οικοσυστήματα είναι πιο τυχερά, καθώς ακόμα και μια μικρή μετακίνησή τους προς μεγαλύτερο υψόμετρο τούς χαρίζει ένα πιο δροσερό περιβάλλον. Η κλιματική αλλαγή εκτιμάται ότι θα έχει βραδύτερη επίπτωση στα οικοσυστήματα των τροπικών και υποτροπικών κωνοφόρων δασών, καθώς και των κωνοφόρων δασών στην εύκρατη ζώνη, που αναμένεται να μετακινούνται με μέση ετήσια ταχύτητα 80 έως 110 μέτρων.

Η μελέτη έγινε από ερευνητές της Ακαδημίας Επιστημών της Καλιφόρνιας, του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας-Μπέρκλεϊ και του Ινστιτούτου Επιστημών Κάρνεγκι και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Nature», σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η κλιματική αλλαγή θα πυροδοτήσει μια ανηλεή δαρβινική μάχη για επιβίωση μεταξύ των ειδών. Θα επιβιώσουν τα είδη εκείνα που είτε θα προσαρμοστούν στην πιο υψηλή θερμοκρασία της περιοχής τους (συχνά τροποποιώντας τις φυσικές κατοικίες τους), είτε μεταναστεύοντας σε άλλα μέρη.

Όσα είδη δεν μπορούν να προσαρμοστούν ή μετακινούνται πολύ αργά (όπως τα φυτά), πιθανώς θα έρθουν αντιμέτωπα με τον κίνδυνο εξαφάνισής τους.

Σε ιδιαίτερα δυσμενή θέση θα είναι εκείνα τα είδη που «δεν θα έχουν πού να πάνε», ακόμα και αν μπορούν να μετακινηθούν σχετικά γρήγορα, επειδή λόγω των ανθρώπινων επεμβάσεων στη φύση, θα τους είναι αδύνατο να βρουν νέα κατοικία σχετικά κοντά στην προηγούμενη που εγκαταλείπουν.

Στη διάσκεψη για την κλιματική αλλαγή στην Κοπεγχάγη, ο παγκόσμιος ταχυδρομικός τομέας εκπροσωπείται από τον κ. Edouard Dayan, Γενικό Διευθυντή της Παγκόσμιας Ταχυδρομικής Ένωσης (UPU), ο οποίος συμμετείχε στην ουδέτερη συζήτηση της προσπάθειας για το κλίμα των Η.Ε στο παρελθόν και στις υψηλού επιπέδου συνεδριάσεις σήμερα. Ο Δρ Botond Szebeny, ο οποίος εκπροσωπεί την Posteurop (μια περιορισμένη ένωση της UPU), ήταν επίσης παρών στην Κοπεγχάγη.

Ως μια περαιτέρω ένδειξη της αφοσίωσης και της υποστήριξης για την κλιματική αλλαγή, η PostEurop και τα μέλη παράλληλα με τους συναδέλφους σε παγκόσμιο επίπεδο, σφράγισαν και υπέγραψαν με τα ονόματά τους τα πανό πλάτους οκτώ μέτρων της UPU και συμμετείχαν στην καμπάνια Climate Maze στην κεντρική πλατεία Kongen Nytorv  της Κοπεγχάγης.

Πανευρωπαϊκή πρωτοβουλία

Πριν από τη διάσκεψη των  Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή στην Κοπεγχάγη, η UPU ανήγγειλε τα αποτελέσματα της πρώτης καταγραφής παγκοσμίως των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου που παρήχθησαν από το παγκόσμιο ταχυδρομικό τομέα. Το αποτέλεσμα δηλώνει ότι 26 εκατομμύριο τόνοι των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου αποδίδονται στις παγκόσμιες ταχυδρομικές δραστηριότητες.

Το πρόγραμμα μείωσης αερίων του θερμοκηπίου της PostEurop έκανε τους ταχυδρομικούς εμπειρογνώμονες για το περιβάλλον να συναθροίζονται σε τακτική βάση από τον Ιούνιο 2007, με σκοπό την ανταλλαγή γνώσης και την εκπαίδευση μεταξύ των συμμετεχόντων του προγράμματος της PostEurop. Με αυτόν τον τρόπο, ένα κοινό πρωτόκολλο μέτρησης του CO2 καθιερώθηκε τον Απρίλιο του 2008 επιτρέποντας τη συλλογή δεδομένων και τη διανομή τους ανάμεσα στα μέλη. Οι συμμετέχοντες θέτουν έναν φιλόδοξο στόχο για να μειώσουν συλλογικά τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 10% προς το τέλος του 2012.

«Αυτή η πανευρωπαϊκή πρωτοβουλία έχει αναπτυχθεί για να προωθήσει ένα υγιέστερο εργασιακό περιβάλλον στο σύνολο του ταχυδρομικού τομέα η οποία θα είναι σε συμφωνία με το πρωτόκολλο του Κιότο. Ενθαρρύνει την περαιτέρω έρευνα και την ανάπτυξη καθώς επίσης και τη χρήση καινοτόμου τεχνολογίας για να μειώσει περαιτέρω το ίχνος άνθρακά. Είδαμε μια αύξηση στη συμμετοχή του προγράμματος από τα 17 στα 26 συμμετέχοντα μέλη καθώς επίσης και την αύξηση της δέσμευσης σε όλο τον τομέα καθώς παραμένουμε ευθυγραμμισμένοι με το στόχο μας για το 2012.» είπε ο Δρ Botond Szebeny στην Κοπεγχάγη , Γενικός Γραμματέας της PostEurop.

«Μιλώντας εξ ονόματος των συμμετεχόντων ευρωπαϊκών ταχυδρομικών φορέων, υποστηρίζουμε τη συνέχεια της δέσμευσης στη μετα-Κιότο  περίοδο και ελπίζουμε σε επιτυχημένα αποτελέσματα στη διάσκεψη των μερών COP15 στην Κοπεγχάγη. Οι ταχυδρομικοί φορείς δεσμεύονται πλήρως να κάνουν τη διαφορά με οποιοδήποτε δυνατό τρόπο και σε  κάθε επίπεδο για να αντιμετωπιστεί το ζήτημα που αγγίζει πολύ την κοινότητα που εκπροσωπούμε. Θα συνεχίσουμε να αυξάνουμε τις προσπάθειές μας δεδομένου ότι καταλαβαίνουμε τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις που οι αποφάσεις που λαμβάνονται εδώ έχουν για μας και τη μελλοντική γενιά.» ολοκληρώνει ο Δρ. Szebeny.

Πηγή: Posteurop www.posteurop.org 16/12/2009

Το ένα από τα δύο πανό οκτώ-μέτρων το καθένα, τα οποία σχεδιάστηκαν από τη UPU (United Postal Union-Παγκόσμια Ταχυδρομική Ένωση)  με σκοπό να δηλώσουν ότι ο ταχυδρομικός τομέας δίνει το παρόν στην καμπάνια Climate Maze σχετικά με τη διαπραγμάτευση για την κλιματική αλλαγή στην Κοπεγχάγη, στήθηκε σε κεντρική πλατεία της Κοπεγχάγης (Kongens Nytorv) από τις 6 έως τις 18 Δεκεμβρίου 2009.

Τα εκατοντάδες μέλη των δημόσιου και ιδιωτικού ταχυδρομικού τομέα, συμπεριλαμβανομένων και των Διευθυνόντων Συμβούλων, έχουν σφραγίσει και έχουν υπογράψει με τα ονόματά τους το πανό της UPU «Seal and Deal» κατά τη διάρκεια των προηγούμενων λίγων μηνών, γεγονός που συνήθως συνέβαινε σε σημαντικά ταχυδρομικά γεγονότα στην Ευρώπη.

Η καμπάνια Climate Maze του περιβαλλοντικού προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών (UNEP), καλεί το κοινό για να δει και «να διαπραγματευτεί» με τον δικό του τρόπο μέσω των εκατοντάδων πανό που υπογράφονται σε όλο τον κόσμο.  Το κάθε ένα καλεί τους ηγέτες σε παγκόσμιο επίπεδο, οι οποίοι συναντιούνται στην Κοπεγχάγη, να καταλήξουν σε μία νέα συμφωνία για την κλιματική αλλαγή.

Το πανό της UPU μοιάζει με έναν φάκελο και απευθύνεται σε:  ΗΓΕΤΕΣ ΣΕ ΠΑΓΚΌΣΜΙΟ ΕΠΙΠΕΔΟ, ΣΤΗΝ ΚΟΠΕΓΧΑΓΗ, ΣΤΗ ΔΑΝΙΑ. Το μήνυμα «ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΣΩΣΤΕ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ» (PLEASE SAVE THE PLANET) υπογραμμίζεται κατά πλάτος  του  φάκελου.

Ο  Dorcas Scantlebury, αναπληρωτής γενικός διευθυντής του ταχυδρομείου του Barbados  και η Larysa Stefanenko, διευθυντής των διεθνών σχέσεων στο Oουκρανικό ταχυδρομείο, υπέγραψε τα πανό με συγκεκριμένο σκοπό. «Είμαστε ένα τόσο μικροσκοπικό νησί. Οι άνθρωποι αναρωτιούνται εάν οι πλημμύρες  θα μας εξαφανίσουν μια ημέρα.» είπε ο Scantlebury. Τα «μικρά κράτη νησιών εξαρτώνται από τις παραλίες τους για τον τουρισμό, ο οποίος αποτελεί μια σημαντική κινητήρια δύναμη της οικονομίας. Η σύναψη μιας συμφωνίας για την κλιματική αλλαγή  αποτελεί ένα κοινωνικό και οικονομικό ζήτημα για μας. Ελπίζουμε ότι θα υπάρξει μια θετική κατάληξη, κάτι περισσότερο από μια πολιτική δήλωση στην Κοπεγχάγη.» Η  Stefanenko είπε ότι ανησύχησε για τη τήξη των παγετώνων και τις πολικές αρκούδες που χάνουν το βιότοπό τους. «Ελπίζω ότι αυτή η δράση θα μας βοηθήσει να κάνουμε κάτι για να προστατευτεί καλύτερα ολόκληρη η ανθρωπότητα,» είπε.

Η UPU ηγείται μιας παγκόσμιας πρωτοβουλίας για τη κατάκτηση των ήδη υπαρχουσών καλύτερων «πράσινων» ταχυδρομικών πρακτικών. Η Ένωση θέλει να βοηθήσει τους φορείς με περιβαλλοντικά προγράμματα να συνεχίσουν να συρρικνώνουν τις εκπομπές του CO2 και να βοηθήσει άλλους να πάρουν μέτρα τώρα για να αποφύγουν  να γίνουν σημαντικοί ρυπαντές αύριο. Εγκαίρως, η UPU θα αποκάλυπτε στην Κοπεγχάγη τα αποτελέσματα της πρώτης καταγραφής των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου σε παγκόσμιο επίπεδο που παράγονται από την χρήση των οχημάτων αλλά και των κτιρίων από τα Ταχυδρομεία των 191 χωρών μελών της.

Η νεανική ψηφιακή καινοτομία έχει σήμερα την τιμητική της με την απονομή βραβείων στα κοφτερά μυαλά, τα «ξυράφια» του λογισμικού από την Υπουργό Παιδείας Α. Διαμαντοπούλου, την Ευρωπαία επίτροπο για την Κοινωνία της Πληροφορίας Βιβιάν Ρέντιγκ, τον Γενικό Γραμματέα Πληροφοριακών συστημάτων Διομήδη Σπινέλη και τον Διευθυντή Πληροφορικής του MediaLabτου ΜΙΤ Μιχάλη Μπλέτσα.   

Οι βραβευθέντες φοιτητές συμμετείχαν στον διαγωνισμό «xirafia.gr» με αντικείμενο την δημιουργία ανοικτού καινοτόμου λογισμικού για την Ψηφιακή Προστασία του Περιβάλλοντος στον ευρωπαϊκό χώρο. Τα προγράμματα που δημιούργησαν αφορούν στην ηλεκτρονική παρακολούθηση και πρόληψη καταστροφών στο φυσικό περιβάλλον, ψηφιακές δράσεις για την εξοικονόμηση ενέργειας, την παρακολούθηση της ενεργειακής απόδοσης, δράσεις για την πολιτική προστασία κλπ. 

Ο διαγωνισμός αποτελεί δράση Αριστείας της Ψηφιακής Στρατηγικής και χρηματοδοτείται από Εθνικούς πόρους και πόρους της Ε.Ε., στο πλαίσιο του Προγράμματος «Κοινωνία της Πληροφορίας». Στόχος του είναι:

• η κινητοποίηση των φοιτητών, ώστε να μάθουν να αξιοποιούν τις τεχνολογίες και την πληροφορική για εφαρμογές με ορατό αποτέλεσμα, σε θέματα που απασχολούν κάθε Ευρωπαίο πολίτη, όπως το περιβάλλον,
• η δημιουργία εργαλείων λογισμικού για την προστασία του περιβάλλοντος από Έλληνες φοιτητές για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
• η ανάδειξη της δημιουργικότητας και της καινοτομικής σκέψης του ελληνικού επιστημονικού δυναμικού στο Ευρωπαϊκό περιβάλλον.

Οι νικητές βραβεύτηκαν, με έπαθλα συνολικού ύψους 14.000 ευρώ. Η τελετή βράβευσης πραγματοποιήθηκεστο Ιδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β & Μ Θεοχαράκη.

Ανάμεσα στις πολλές και αξιόλογες προτάσεις που εξετάστηκαν από την  Επιστημονική Επιτροπή Αξιολόγησης, οι τρείς που ξεχώρισαν με σειρά προτεραιότητας είναι οι:

1.    «Eco Truck»: Διαδικτυακή εφαρμογή για τη βελτίωση της διαδικασίας συλλογής χαρτιού προς ανακύκλωση.

Συμμετέχοντες: Κατερίνα Σιδηροπούλου και Νικόλαος Μπεζιργιάννης, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών, Τμήμα Εφαρμοσμένης Πληροφορικής. Οι νικητές θα μοιραστούν το έπαθλο των 6.000 ευρώ. Βαθμολογία 8,06/10.    

Οnline εφαρμογή ανοιχτού λογισμικού που απευθύνεται σε εταιρίες ή απλούς πολίτες  που επιθυμούν να διαθέσουν χάρτινη ύλη προς ανακύκλωση. Μέσω του Eco Truck, η συλλογή της ανακυκλώσιμης ύλης από τα φορτηγά αποκομιδής μπορεί να γίνει γρήγορα και με τρόπο πιο αποδοτικό και φιλικό προς το περιβάλλον, ακολουθώντας δρομολόγιο που επιτρέπει την μείωση κατανάλωσης καυσίμων, την καλύτερη δυνατή εξυπηρέτηση των σημείων παραλαβής, σε λιγότερο χρόνο, με μικρότερο κόστος μεταφοράς, και με μικρότερη επιβάρυνση του περιβάλλοντος.

2.    «e-Receipt»: Σύστημα έκδοσης ηλεκτρονικών αποδείξεων και λογαριασμών που καταργεί την εκτύπωση, με στόχο τη μείωση κατανάλωσης χαρτιού.

Συμμετέχοντες: Κυριάκος Τούμπας, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών και Βαλεντίνος Ευριπίδου, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Τμήμα Πληροφορικής. Οι νικητές θα μοιραστούν το έπαθλο των 4.000 ευρώ. Βαθμολογία 8,01/10.

Το e-Receipt αποτελεί ένα ολοκληρωμένο σύστημα έκδοσης ηλεκτρονικών αποδείξεων, που καταργεί την ανάγκη εκτύπωσης των εγγράφων αυτών και κατά συνέπεια μειώνει αισθητά την κατανάλωση χαρτιού. Η ηλεκτρονική διαχείριση των αποδείξεων μπορεί να επιφέρει και επιπλέον οφέλη, όπως προβολή και αποθήκευση όλων των αποδείξεων των αγορών του χρήστη μέσω της ιστοσελίδας του συστήματος, υπολογισμό χρήσιμων στατιστικών, κ.λπ.

3.    «e-cology»: Διαδικτυακή πλατφόρμα συλλογής και οπτικοποίησης δεδομένων περιβαλλοντικής ρύπανσης, μέσω κινητού τηλεφώνου.

Συμμετέχοντες: Σαράντης Μακούδης, Πανεπιστήμιο Πειραιώς, Τμήμα Διδακτικής της Τεχνολογίας και Ψηφιακών Συστημάτων, και Κωνσταντίνος Καρακατσιώτης, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Τμήμα Φυτικής Παραγωγής. Οι νικητές θα μοιραστούν το έπαθλο των 3.000 ευρώ. Βαθμολογία 7,66/10.

Πρόκειται για μία πλατφόρμα ανοιχτού λογισμικού για κινητά τηλέφωνα, η οποία δίνει τη δυνατότητα στους χρήστες να κάνουν περιβαντολλογικές μετρήσεις στη περιοχή στην οποία βρίσκονται: μετατρέπει ουσιαστικά το κινητό τηλέφωνο σε ένα φορητό μετρητή ρύπων. Στη συνέχεια οι μετρήσεις, συνοδευόμενες  από τη γεωγραφική θέση στην οποία μετρήθηκαν, στέλνονται σε έναν κεντρικό server, στον οποίο αναλύονται και συνδυάζονται με τις μετρήσεις των υπόλοιπων χρηστών της περιοχής, παράγοντας ολοκληρωμένη ενημέρωση/καταμέτρηση.

Έπαινος καθώς και το έπαθλο των 1.000 ευρώ απονεμήθηκε στις ακόλουθες τρεις συμμετοχές:

1.    Επισκόπηση Αισθητήρων για την Πρόληψη Δασικών Πυρκαγιών. Παρουσίαση δεδομένων πάνω σε διαδραστικό χάρτη, μέσω  αισθητήρων (θερμόμετρα, ανεμόμετρα, κλπ) που τοποθετούνται σε επιλεγμένα σημεία. Στόχος της εφαρμογής είναι  η πρόληψη και η έγκαιρη αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών.

Συμμετέχων: Γεώργιος Πρέκας, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών. Βαθμολογία 7,32/10

2.    Προσομοίωση ad hoc δικτύου αισθητήρων σε τρισδιάστατο περιβάλλον, ως μέσο πυροπροστασίας δασών. Πλατφόρμα σχεδιασμού και προσομοίωσης ενός ad hoc δικτύου αισθητήρων σε πραγματικούς τρισδιάστατους χάρτες. Στόχος της εφαρμογής είναι η απόδειξη της αποτελεσματικότητας ενός δικτύου αισθητήρων, στην ανίχνευση πυρκαγιών των δασικών εκτάσεων, καθώς και στην παροχή πληροφοριών, που είναι απαραίτητες για την έγκαιρη αντιμετώπιση τους.

Συμμετέχων: Ορθόδοξος Κηπουρίδης, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θες/νίκης, Πολυτεχνική Σχολή, Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών. Βαθμολογία 6,77/10

3.    Εφαρμογή απομακρυσμένης χρήσης ηλεκτρικών συσκευών και μέτρηση ενέργειας. Μέσω μιας διαδικτυακής πλατφόρμας, ο χρήστης μπορεί να ελέγξει εξ αποστάσεως τις ηλεκτρονικές συσκευές στο σπίτι ή στο γραφείο, να μετρήσει την ενέργεια που καταναλώνουν, να εμφανίσει στατιστικά γραφήματα χρήσης, και κατά συνέπεια να μειώσει το κόστος και την κατανάλωση ενέργειας.

Συμμετέχων: Μάριος Στίκας, ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας, Τμήμα Εφαρμογών πληροφορικής στη Διοίκηση και στην Οικονομία. Βαθμολογία 5,93/10.

Ολες οι πληροφορίες για τον διαγωνισμό δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα www.xirafia.gr

tovima.gr 15-12-2009

Δεν υπήρχε καλύτερο timing απ’ ότι τώρα, λίγες μέρες δηλαδή πριν από τη Σύνοδο της Κοπεγχάγης, για να βγουν στη φόρα σε ανώνυμο site στο διαδίκτυο, εκατοντάδες e-mails κλεμμένα από τον, κατά πως φαίνεται, αφύλακτο server της Μονάδας Κλιματικών Αλλαγών, (Climate Research Unit), του πανεπιστημίου East Anglia της Βρετανίας.

Τα εν λόγω e-mails με ιδιωτικές και ανεπίσημες ως επί το πλείστον συνομιλίες ανάμεσα σε εξέχοντα και μη εξέχοντα μέλη της αντίστοιχης επιστημονικής κοινότητας μπήκαν, όπως αναμενόταν, κάτω από το μικροσκόπιο του lobby των «αρνητών της κλιματικής αλλαγής» με σκοπό να αντλήσουν πολύτιμο κεφάλαιο στον αγώνα τους ενάντια στους «climate alarmists», όπως αποκαλούν αυτούς που θεωρούν ότι η κλιματική αλλαγή είναι γεγονός και ότι οφείλεται σε ανθρωπογενείς πρωτίστως παράγοντες. Τούς ήρθαν, όπως θα λέγαμε «κουτί».

Και τούτο γιατί μέσα στο σωρό κρύβονταν αρκετά ένοχα μυστικά τα οποία, αν και αποσπασμένα από το συνολικό περιεχόμενο, θα μπορούσαν κάλλιστα να ενοχοποιήσουν το μεγαλύτερο μέρος της ερευνητικής κοινότητας των κλιματολόγων, που θεωρεί ότι η κλιματική αλλαγή είναι όντως εδώ και μάς απειλεί, για πλαστογραφία και απάτη. Για παράδειγμα, κάποιες αξιόποινες πράξεις που ανασύρθηκαν αφορούσαν σε προσπάθειες εκ μέρους των επιστημόνων να αποκρυβούν κάποιες σειρές θερμοκρασιών που δεν έδειχναν την αναμενόμενη άνοδο, να καταστραφούν κάποια e-mails με δεδομένα που δεν ταίριαζαν στη συνολική εικόνα και τα οποία αν έρχονταν στη δημοσιότητα θα μπορούσαν να διαστρεβλωθούν από το αντίπαλο στρατόπεδο, ή να παρεμποδίσουν τη δημοσίευση εργασιών με αποτελέσματα αντίθετα από αυτά που συνηγορούν υπέρ της αλλαγής.

Η όλη εικόνα βέβαια και λυπηρή είναι και κατακριτέα, αλλά όσα ανταλλάχτηκαν στα e-mails δεν αρκούν από μόνα τους για να τορπιλίσουν την υπόθεση «Κλιματική Αλλαγή», όπως θα επιθυμούσαν οι «αρνητές». Αυτό είναι εντελώς ξεκάθαρο. Είναι αρκετά συνηθισμένο τόσο το μερικό «μαγείρεμα» των δεδομένων, για την ενίσχυση του συμπερασμάτων, χωρίς φυσικά ν' αλλάζει  η ουσία, όσο και το «ξεκατίνιασμα» των μελών της επιστημονικής κοινότητας σχετικά με την ορθότητα της μιας ή της άλλης μεθόδου, τα οποία μέλη όχι σπάνια λειτουργούν σε φατρίες και αντιμαχόμενες παρατάξεις,. Οι εν λόγω πρακτικές υπήρχαν, υπάρχουν και θα συνεχίζουν να υπάρχουν και στο μέλλον. 

Η υπόθεση όμως βρίσκεται αλλού.  Πρώτον στην κατανόηση από το ευρύ κοινό του τρόπου με τον οποίο «δουλεύει» η επιστημονική μέθοδος, δεύτερον στην πολιτικοποίηση της επιστήμης, στη μετατροπή της δηλαδή σε όπλο υπεράσπισης δημόσιων πολιτικών, και τρίτον στον τρόπο αντιμετώπισης στη συγκεκριμένη περίπτωση των λεγόμενων «αρνητών» της κλιματικής αλλαγής.    

Σχετικά με την πρώτη παρανόηση, η επιστήμη λειτουργεί αρκετές φορές σε γκρίζες περιοχές όπου η εντός εισαγωγικών «Αλήθεια» αποτελεί περισσότερο προϊόν γενικότερης συναίνεσης, παρά απόρροια στιβαρών και εντελώς αδιαμφισβήτητων αποδεικτικών στοιχείων. Η πορεία σπανίως είναι γραμμική, υπάρχουν πολλά πισωγυρίσματα και αναθεωρήσεις θέσεων, οι οποίες σταθεροποιούνται με τη συλλογή νέων στοιχείων ή με την ανάπτυξη νέων θεωριών. Οι διαξιφισμοί μπορεί να συνεχίζονται για πολλές δεκαετίες, (λέγεται, σαν αντεπιχείρημα στον Kuhn, ότι μια θεωρία πεθαίνει μόνο αν πεθάνουν αυτοί που την υπερασπίζονται,) αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι με τα χρόνια δεν κατακτάται και μια σταθερή βάση και ένας αρκετά αξιόπιστος κορμός. Για να έρθουμε στην υπόθεση της κλιματικής αλλαγής τα στοιχεία που την πιστοποιούν είναι τόσα πολλά και τόσο οφθαλμοφανή, (λιώσιμο των πάγων, επιτάχυνση της ανθοφορίας, αλλαγή των μεταναστευτικών δρόμων των πτηνών κ.α.), ώστε οι μερικές και περιορισμένης έκτασης λαθροχειρίες που ήρθαν στο φως να μην φτάνουν για ν’ ανατρέψουν την εικόνα, ούτε να θέσουν υπό αμφισβήτηση την ειλικρίνεια και το ενδιαφέρον των εν λόγω επιστημόνων.

Οι ανήκοντες στην κατηγορία των «αρνητών», δεν θα πέφταμε και πολύ έξω αν λέγαμε ότι προέρχονται και χρηματοδοτούνται από τις τάξεις του «εχθρού», δηλαδή των πετρελαϊκών εταιριών και των ομοειδών τους. Πολλά στοιχεία επί του θέματος βρίσκονται στο βιβλίο  Heat του δημοσιογράφου του Guardian, G. Monbiot, Φυσικά, δεν είναι όλοι οι «αρνητές» μίσθαρνα όργανα των εταιριών και είναι άδικο να αντιμετωπίζονται συλλήβδην σαν μιάσματα και απατεώνες.

Η κλιμακούμενη πόλωση ανάμεσα στους επιστήμονες υποστηρικτές της κλιματικής αλλαγής και στους αρνητές δεν αποτελεί παρά σύμπτωμα της εμπλοκής της πολιτικής στα πόδια της επιστήμης και της χρήσης των αποτελεσμάτων  της ως εργαλείων χάραξης πολιτικής. Όπως αναφέρει εύστοχα ο αρθρογράφος του The Economist στο «A Heated Debate», η επιστήμη και η πολιτική δεν κάνουν καλούς εταίρους. Οι Πολιτικοί πουλούν βεβαιότητα, η Επιστήμη τρέφεται από την αμφιβολία. Όπως είδαμε και σε προηγούμενη παράγραφο, ο επιστήμονας λόγω της φύσης της δουλειάς του χρειάζεται την ελευθερία για ν’ απορρίπτει κατεστημένες θεωρίες, να επανεξετάζει και να υιοθετεί νέες και δεν μπορεί να λειτουργήσει στα πλαίσια ενός περιοριστικού πολιτικού οργάνου που περιμένει από αυτόν ισχυρές επιστημονικές αποδείξεις. Μπορεί να τις έχει, μπορεί όμως και όχι.

Κι έχω την αίσθηση ότι ο πυρήνας αυτής της καθ’ όλα δυσάρεστης κατάστασης στην οποία περιήλθαν οι εμπλεκόμενοι επιστήμονες, οφείλεται ακριβώς στο γεγονός ότι εκλήθησαν να συμβιβάσουν δυο αντιτιθέμενους ρόλους: το ρόλο του επιστήμονα που λειτουργεί σε περιβάλλον πλήρους ελευθερίας, με τον ρόλο του επιστήμονα που οφείλει να λογοδοτεί σε πολιτικούς, που θα αναλάβουν να χαράξουν τις γραμμές του μέλλοντος. Μεγάλη η ευθύνη!

enet.gr 01-12-2009

Από τη Fiona Harvey στην Κοπεγχάγη. Μετάφραση από Financial Times.

Οι περισσότερες από τις μεγάλες ταχυδρομικές εταιρίες σε παγκόσμιο επίπεδο συμφώνησαν την Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου για την συρρίκνωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 20 τοις εκατό μέχρι το 2020. Η συμφωνία, η οποία έγινε με διαμεσολαβητή τη διεθνή συνεργατική εταιρία IPC (International Post Corporation), ένα εμπορικό όργανο του κλάδου, είναι μία από τις πρώτες μεταξύ των σημαντικών συμφωνιών σε ένα κλάδο για να μειώσει τη «συμβολή» του στην αύξηση του μέσου όρου της θερμοκρασίας σε παγκόσμιο επίπεδο λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου. Οι 20 φορείς, οι οποίοι  αντιπροσωπεύουν το 80 τοις εκατό των ταχυδρομικών όγκων σε παγκόσμιο επίπεδο, έχουν μέχρι τώρα συμμετάσχει στη συμφωνία για να μειώσουν τις εκπομπές κατά το ένα πέμπτο σε σχέση με τα επίπεδα του προηγούμενου έτους.

 Η δέσμευση θα αναγγελθεί σήμερα στη διάσκεψη της Κοπεγχάγης για το κλίμα (10/12/2009), όπου οι κυβερνήσεις εργάζονται για να σφυρηλατήσουν ένα νέο ρυθμιστικό πλαίσιο σε παγκόσμιο επίπεδο σχετικά με την εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου.

Ο Jean-Paul Bailly, πρόεδρος της IPC και Διευθύνων Σύμβουλος του ταχυδρομικού φορέα παροχής καθολικών υπηρεσιών στη Γαλλία Groupe La Poste, είπε ότι οι ταχυδρομικοί φορείς ήταν ο πρώτος τομέας υπηρεσιών ο οποίος ανήγγειλε σε κλαδικό  επίπεδο έναν τέτοιου είδους στόχο. «Αυτό είναι μια βαρυσήμαντη ευκαιρία, όχι μόνο για εμάς στον ταχυδρομικό κλάδο αλλά για την επιχειρήσεις συνολικά» είπε. Οι αερογραμμές ανήγγειλαν πρόσφατα έναν στόχο για τη μείωση των εκπομπών μέχρι το 2050, και οι ναυτιλιακές εταιρίες εξετάζουν μια παρόμοια συμφωνία. Ο κ. Bailly είπε: «Αποδεικνύουμε τι μπορεί να γίνει όταν οι οργανισμοί εργάζονται από κοινού. Η συγκράτηση των εκπομπών του CO2 είναι κάτι που αφορά ολόκληρο τον κλάδο, και έχει νόημα για την  υιοθέτηση μιας τομεακής προσέγγισης για την επίτευξη μιας λύσης.»

Η σύνταξη συμφωνιών για συρρίκνωση των εκπομπών σε τομεακό επίπεδο, η οποία καλύπτει τα περισσότερα από τα κύρια συστατικά στοιχεία σε οποιοδήποτε κλάδο, θεωρείται ως ελκυστική από μερικούς επειδή θέτει ίσους όρους ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων.

Ο Yvo de Boer, ανώτατος αξιωματούχος του ΟΗΕ για το θέμα της κλιματικής αλλαγής και  προεδρεύων της διάσκεψης, είπε ότι η συμφωνία ήταν «ένα παράδειγμα του οράματος και της ηγεσίας που απαιτήθηκε σε όλα τα επίπεδα για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής».

Στην Κοπεγχάγη συζητούνται οι τρόποι για να επεκταθούν τις τομεακές συμφωνίες αυτού του είδους αλλά οι συζητήσεις είναι απίθανο να καταλήξουν σε μία δεσμευτική συμφωνία. Αντ' αυτού, οι εκπρόσωποι είναι πιθανό να συμφωνήσουν ότι η ιδέα πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω, και να συνεχίσουν την συζήτηση για τις προοπτικές που υπάρχουν το προσεχές έτος, όταν θα διαπραγματευτούν οι κυβερνήσεις για την μετατροπή οποιασδήποτε πολιτικής συμφωνίας από την Κοπεγχάγη σε μία πλήρη νομικά δεσμευτική συνθήκη.

Οι τομείς που έχουν προσδιοριστεί ως πιθανοί υποψήφιοι για τις συμφωνίες μείωσης εκπομπών σε κλαδικό επίπεδο περιλαμβάνουν τις βιομηχανίες αλουμίνιου, χάλυβα, άνθρακα και τις αυτοκινητοβιομηχανίες.

Τα μέλη της IPC διαχειρίζονται πάνω από 100.000 εγκαταστάσεις και 600.000 μεταφορικά οχήματα. Τα 20 μέλη της εθελοντικής συμφωνίας εκπέμπουν περίπου 8.36m τόνους του διοξειδίου του άνθρακα ετησίως, και θα το μειώσουν σε 6.69m τόνους μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Οι ταχυδρομικοί φορείς που αναλαμβάνουν να μειώσουν τις εκπομπές τους περιλαμβάνουν τις μεγάλες ταχυδρομικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, της Γαλλίας, της Γερμανίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και του Καναδά. Όλοι μαζί, απασχολούν περίπου 2.4 εκ. άτομα. Για τους περισσότερους ταχυδρομικούς φορείς, η ηλεκτρική ενέργεια συντελεί περίπου στο μισό των εκπομπών τους, ακολουθούν οι μεταφορές με το ένα τρίτο των εκπομπών, και τελευταία έρχεται η θέρμανση.

Σύμφωνα με έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού για τη Μετανάστευση (ΙΟΜ), που δημοσιεύθηκε την περασμένη εβδομάδα, η κλιματική αλλαγή ευθύνεται ήδη για μεγάλα μεταναστευτικά κύματα. Αν και η εν λόγω έκθεση δεν αναφέρει εκτιμήσεις όσον αφορά τον αριθμό των μεταναστών, προειδοποιεί για την ανάγκη διεθνούς βοήθειας προκειμένου οι φτωχότερες χώρες να αντιμετωπίσουν αυτή την ολοένα αυξανόμενη τάση.Η μελέτη τονίζει ότι οι μετακινήσεις μεγάλων πληθυσμών εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής και της περιβαλλοντικής υποβάθμισης, λαμβάνουν χώρα κυρίως στο εσωτερικό των κρατών ή μεταξύ γειτονικών κρατών, διαψεύδοντας εν μέρει τους φόβους που θέλουν εκατομμύρια φτωχών ανθρώπων να μεταναστεύουν σε πλούσιες χώρες εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής.

Παρόλο που ο αριθμός των ανθρώπων που έχουν πληγεί από φυσικές καταστροφές έχει υπερδιπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια, δεν παρατηρείται ανάλογη αύξηση στον αριθμό αυτών που αναζητούν καταφύγιο στις αναπτυγμένες χώρες του εξωτερικού. Άλλωστε, η διεθνής μετανάστευση σε πλούσιες χώρες απαιτεί σχεδιασμό και οικονομικούς πόρους, τα οποία είναι εξαιρετικά απίθανο να διαθέτουν άνθρωποι που έχουν εγκαταλείψει τις εστίες τους εξαιτίας μεγάλων καταστροφών.

Στην Αιθιοπία, το Μαλί, τη Μπουρκίνα Φάσο και τη Σενεγάλη, είναι ήδη αρκετά συνηθισμένη η μετακίνηση πληθυσμών στο εσωτερικό της χώρας εξαιτίας φαινομένων ξηρασίας. Ωστόσο, η εσωτερική αυτή μετανάστευση τις περισσότερες φορές ασκεί πίεση σε ήδη επιβαρυμένα και ευάλωτα οικοσυστήματα. Γενικά, φαινόμενα περιβαλλοντικής μετανάστευσης παρουσιάζονται κυρίως στο εσωτερικό των κρατών, με εξαίρεση κάποια μικρά νησιωτικά κράτη που απειλούνται από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας και αναγκάζονται σε διεθνή μετανάστευση.

Η έκθεση προειδοποιεί ότι είναι αναγκαία η διεθνής βοήθεια, καθώς αναμένεται ότι περισσότερες περιοχές θα πληγούν τα επόμενα χρόνια από την υπερθέρμανση του πλανήτη, ενώ οι λιγότερο αναπτυγμένες χώρες δεν θα διαθέτουν τους απαραίτητους οικονομικούς πόρους για να διαχειριστούν τέτοια κύματα μετανάστευσης.

Χώρες όπως το Αφγανιστάν, το Μπανγκλαντές, τα περισσότερα κράτη της Κεντρικής Αμερικής, αρκετά κράτη της Δυτικής Αφρικής και της Νοτιοανατολικής Ασίας αναμένεται στο μέλλον να εμφανίσουν μεγάλα ποσοστά διεθνούς μετανάστευσης. Πρόκειται για χώρες με σοβαρά κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν σημαντικές καταστροφές λόγω της αλλαγής του κλίματος.

Η έρευνα κάνει λόγο επίσης για ανησυχητική έλλειψη πολιτικής για την αντιμετώπιση της περιβαλλοντικής μετανάστευσης εκ μέρους των πλούσιων χωρών και υποστηρίζει ότι η έλλειψη αξιόπιστων επιστημονικών δεδομένων σχετικά με τη μετανάστευση και την κλιματική αλλαγή - περιβαλλοντική υποβάθμιση, αποτελεί ένα σημαντικό εμπόδιο στην υιοθέτηση κατάλληλων στρατηγικών για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Η Γερμανία αποκάλυψε τον πιο ισχυρό στον κόσμο σούπερ-υπολογιστή που θα είναι αφιερωμένος αποκλειστικά στην μελέτη του παγκόσμιου κλίματος. Οι επιστήμονες ευελπιστούν ότι θα τους τροφοδοτήσει με νέα ζωτικά στοιχεία για την υπερθέρμανση του πλανήτη, τα οποία θα αξιοποιηθούν από τη Διακυβερνητική Επιτροπή του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή.     

Ο υπολογιστής, με την ονομασία «Χιονοθύελλα», βρίσκεται εγκατεστημένος στο κέντρο κλιματολογικών ερευνών του Αμβούργου. Ζυγίζει 35 τόνους, χρησιμοποιεί καλώδια συνολικού μήκους 50 χιλιομέτρων και έχει δυναμικότητα 158 TeraFlops ή 158 τρισεκατομμυρίων υπολογισμών ανά δευτερόλεπτο, σύμφωνα με τα ξένα πρακτορεία.

Ο “Blizzard” είναι 60 φορές ταχύτερος από τον προκάτοχό του και ένας από τους πιο γρήγορους υπερ-υπολογιστές στον κόσμο. Εκτός του να παρακολουθεί συνεχώς τις αλλαγές στην ατμόσφαιρα και τους ωκεανούς της Γης, ο υπολογιστής θα αναλύει την επίπτωση των πάγων και των φυτών στα «αέρια του θερμοκηπίου» και την κλιματική αλλαγή. Ακόμα θα μπορεί να προβλέπει την εξέλιξη των ανεμοστρόβιλων, ακόμα και των πιο μικρών.     


enet.gr11-12-2009

Προσαρμογή και άμεσα μέτρα απαιτούν οι ορατές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην Ελλάδα, σύμφωνα με νέα έρευνα του WWF Ελλάς και του Εθνικού Αστεροσκοπείου. Στο άμεσο μέλλον θα κατοικούμε σε μια χώρα θερμότερη και ξηρότερη με αυξημένη συχνότητα εμφάνισης ακραίων καιρικών φαινόμενων.   

Ανυπόφορες πόλεις, τουριστικοί προορισμοί με καύσωνες, δύσκολες μέρες για τη γεωργία, εθνικοί δρυμοί σε κίνδυνο. Κάπως έτσι συνοψίζονται τα κύρια συμπεράσματα της νέας επιστημονικής έκθεσης «Το αύριο της Ελλάδας: επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην Ελλάδα κατά το άμεσο μέλλον», που παρουσιάστηκε πρόσφατα σε ειδική συνέντευξη τύπου, από το WWF Ελλάς και το Εθνικό Αστεροσκοπείο. Αντικείμενο της έκθεσης είναι η πρόβλεψη των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στην Ελλάδα κατά την περίοδο 2021-2050.

Στο προσεχές μέλλον, δηλαδή την περίοδο 2020-2050 οι κλιματικές συνθήκες εμφανίζονται μεταβαλλόμενες στην συντριπτική πλειονότητα προς το χειρότερο, σε σχέση με την περίοδο αναφοράς 1961-1990. Η έρευνα παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς είναι η πρώτη φορά που επικεντρώνεται στην επιρροή της κλιματικής αλλαγής σε συγκεκριμένες περιοχές της χώρας, με μεγάλη σημασία για την οικονομία και τον φυσικό πλούτο. Συγκεκριμένα:

1. Αστικές Περιοχές

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, η ήδη υπάρχουσα δυσφορία των κατοίκων στις πόλεις πρόκειται να ενταθεί. Η ευπάθεια στην αλλαγή κλίματος είναι μεγαλύτερη για τις αστικές περιοχές που διαθέτουν τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: περιορισμένους οικονομικούς πόρους, ταχεία ανάπτυξη του πληθυσμού, ελλιπή χωροταξικό και κοινωνικο-οικονομικό σχεδιασμό. Προφανέστερη δυσμενή συνέπεια είναι η «αστική νησίδα θερμότητας», δηλαδή η ιδιότητα του δομημένου περιβάλλοντος να αποθηκεύει θερμότητα κατά τη διάρκεια της ημέρας και να την απελευθερώνει το βράδυ, μαζί με την μαζική απελευθέρωση της θερμότητας που προκαλείται από τις καθημερινές ανθρώπινες δραστηριότητες (η αυξανόμενη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας για κλιματισμό, την οδική κυκλοφορία και τον ανθρώπινο μεταβολισμό). Έτσι οι κάτοικοι πόλεων όπως η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Πάτρα, η Λαμία και η Λάρισα θα υπόκεινται μέχρι και σε 20 περισσότερες ημέρες καύσωνα. Παράλληλα, σημειώνεται και αλλαγή στον αριθμό των θερμών νυχτών κάθε χρόνο, όπου η θερμοκρασία ξεπερνά τους 20 βαθμούς Κελσίου (τροπικές νύχτες), μια παράμετρος που συνδέεται στενά με την υγεία του πληθυσμού καθώς μια «τροπική νύχτα» μετά από «μια μέρα καύσωνα» οδηγεί σε αύξηση των επιπέδων δυσφορίας των πολιτών. Μέσα σε όλα αυτά, αυξάνεται και ο κίνδυνος για εξάπλωση πυρκαγιών στα περιαστικά δάση.
Μία επίσης σημαντική παράμετρος για τις αστικές περιοχές είναι η μείωση των βροχοπτώσεων σε Λαμία, Λάρισα, Βόλο, Θεσσαλονίκη και Αθήνα, αλλά αναμένεται να αυξηθούν κατά 10-20% οι ακραίες βροχοπτώσεις (flash floods), αυξάνοντας τον κίνδυνο πλημμυρικών φαινομένων.

Οι τομείς των επιπτώσεων κυμαίνονται από τις άμεσες επιπτώσεις στα φυσικά οικοσυστήματα (όπως ο κίνδυνος πλημμυρικών επεισοδίων ή δασικής πυρκαγιάς), ως τις έμμεσες επιπτώσεις που προέρχονται από τη συνδυασμένη δράση κλιματικών-κοινωνικών-οικονομικών παραμέτρων (όπως η ενεργειακή ζήτηση, τουρισμός και υγεία).

2. Τουριστικές Περιοχές

Σημαντικά θα επηρεαστούν από την κλιματική αλλαγή και οι τουριστικοί προορισμοί της χώρας μας, καθώς ενδέχεται οι υψηλές θερινές θερμοκρασίες να οδηγήσουν σε σταδιακή μείωση του θερινού τουρισμού στη Μεσόγειο γενικότερα. Από 5 έως και 15 περισσότερες θα είναι οι μέρες με καύσωνα στους υπό εξέταση τουριστικούς νομούς, ενώ θα αυξηθούν περαιτέρω και οι νύχτες όπου η θερμοκρασία δεν θα πέφτει κάτω από τους 20ο C, κυρίως στις νησιωτικές περιοχές, όπως η Ρόδος και τα Χανιά. Κάτι τέτοιο, σε συνδυασμό με υψηλά επίπεδα υγρασίας, μπορεί να επιδεινώσει τις συνθήκες δυσφορίας. Αρνητικός παράγοντας είναι και η πρόβλεψη για σημαντική αύξηση του κινδύνου εξάπλωσης πυρκαγιάς αλλά και η αυξημένη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας για ψύξη κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού στις τουριστικές περιοχές. Ωστόσο, σε κάποιες περιοχές όπως οι Κυκλάδες, η επίδραση της θάλασσας και των μελτεμιών, συνεχίζει να διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στη μετρίαση των έντονων θερινών θερμοκρασιών, όπως ισχύει και για άλλες παράκτιες ζώνες με θετική επίδραση στο μικροκλίμα από τη θαλασσινή αύρα.

Από την άλλη, υπάρχουν και θετικές πτυχές στα αποτελέσματα της έρευνας που δείχνουν πως από την αύξηση, κατά σχεδόν ένα μήνα, των ημερών με θερμοκρασία άνω των 25ο C, ενδέχεται να οδηγήσει σε επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου και μετριασμό της «τουριστικής» πίεσης κατά τους θερινούς μήνες αιχμής (Ιούλιος, Αύγουστος).

3. Γεωργικές Περιοχές

Οι δέκα μεγαλύτεροι αγροτικοί νομοί της χώρας θα δεχθούν μεγάλη πίεση από την κλιματική αλλαγή, με αποτέλεσμα να αυξηθούν οι μέρες καύσωνα και η ανομβρία και συνεπώς ο κίνδυνος πυρκαγιάς. Για παράδειγμα, στην Εύβοια αναμένονται περισσότερες από 25 επιπλέον ξηρές ημέρες σε σχέση με σήμερα, οι Σέρρες και η Λάρισα θα ζήσουν 20 περισσότερες μέρες καύσωνα, ενώ στο Ηράκλειο και την Πέλλα οι βροχοπτώσεις το χειμώνα θα μειωθούν κατά 15%. Οποιαδήποτε πρόβλεψη για πιθανές βλάβες στις καλλιέργειες είναι παρακινδυνευμένη, αλλά τα γενικά ευρήματα φανερώνουν αυξημένο κίνδυνο για ερημοποίηση νέων εκτάσεων και μείωση στη διαθεσιμότητα νερού.

Η καταγραφή των μεταβολών στο κλίμα είναι πολύ σημαντική για την εκτίμηση πιθανών μελλοντικών ελλείψεων σε αποθέματα νερού στις περιοχές αυτές και θα προσφέρει μια βάση για την μελέτη των επακόλουθων επιπτώσεων στον τομέα της γεωργίας. Στην ερημοποίηση, εκτός από τις κλιματολογικές συνθήκες, συμβάλουν και ανθρωπογενείς δραστηριότητες, όπως η εντατική καλλιέργεια, η υπερβόσκηση, η αποψίλωση και οι κακές πρακτικές άρδευσης.

4. Δασικές Περιοχές

Η κλιματική αλλαγή θα θέσει σε τρομερή δοκιμασία και τους Εθνικούς Δρυμούς καθώς προβλέπεται αύξηση των ημερών με υψηλό ρίσκο εμφάνισης πυρκαγιάς σε όλους τους Δρυμούς της χώρας. Περίπου 50.000 πυρκαγιές καταστρέφουν από 700.000 έως 1.000.000 εκτάρια (7-10 εκ. στρέμματα) δασικών εκτάσεων ετησίως, προκαλώντας τεράστιες οικονομικές και οικολογικές καταστροφές. Με απλά λόγια, η Ελλάδα φαίνεται να αντιμετωπίζει το σοβαρότερο πρόβλημα δασικών πυρκαγιών ανάμεσα στις χώρες της Ε.Ε. Οι δασικές πυρκαγιές όπως κάθε άλλη φυσική διαδικασία ενός οικοσυστήματος, επηρεάζονται πολύ εύκολα από την κλιματική αλλαγή καθώς η εξάπλωση της φωτιάς συναρτάται άμεσα από την υγρασία της καύσιμης ύλης, που με τη σειρά της καθορίζεται από τη βροχόπτωση, τη σχετική υγρασία και θερμοκρασία του αέρα και την ταχύτητα του ανέμου.

Η καταστροφή των δασών αποτελεί μείζον θέμα καθώς ως συνέπειες αυτού παρατηρούνται φαινόμενα όπως πλημμύρες, διάβρωση του εδάφους και επακόλουθη μείωση της γονιμότητας του. Επιπρόσθετα, οι δασικές πυρκαγιές καθορίζουν σε σημαντικό βαθμό το καθαρό ισοζύγιο άνθρακα κάθε δάσους. Με αυτόν τον τρόπο ίσως επηρεάζουν αυξητικά τις εκπομπές των αεριών του θερμοκηπίου, έχοντας άμεσο αντίκτυπο στο φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής.

 «Οι προβλέψεις για την Ελλάδα δεν είναι ευοίωνες, γεγονός που κάνει ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη άμεσης αξιοποίησης της έρευνας από το σύνολο των αρμόδιων δημόσιων φορέων και την υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου προγράμματος προσαρμογής της χώρας στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής» σημειώνει ο Χρήστος Γιαννακόπουλος, κύριος ερευνητής του Εθνικού Αστεροσκοπείου και βασικός συντάκτης της έκθεσης.

«Η Πολιτεία δεν μπορεί να ισχυριστεί πλέον ότι δεν γνωρίζει τι ενδέχεται να συμβεί στο μέλλον. Έχει καθήκον και υποχρέωση, όχι μόνο να λάβει όλα τα μέτρα στο εσωτερικό της χώρας για τη διαφύλαξη των φυσικών πόρων, αλλά πολύ περισσότερο να αναλάβει πρωτοβουλίες και να απαιτήσει μια καλή συμφωνία στην Κοπεγχάγη, ώστε να αποτραπούν οι χειρότερες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Η νέα κυβέρνηση πρέπει να θέσει τα ζητήματα της Κοπεγχάγης και της προσαρμογής της χώρας στις μελλοντικές κλιματικές συνθήκες ως μέγιστες προτεραιότητες» καταλήγει ο Δημήτρης Καραβέλλας, Διευθυντής του WWF Ελλάς.

Πηγή: WWF Ελλάς http://www.wwf.gr/images/pdfs/wwf-to_avrio_tis_elladas.pdf

Η κλιματική αλλαγή αποτελεί το σημαντικότερο περιβαλλοντικό, οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημα του αιώνα μας. Κανένα άλλο περιβαλλοντικό πρόβλημα δεν έχει προκαλέσει τόσο μεγάλη αντιπαλότητα όσο η συζήτηση για την υπερθέρμανση του πλανήτη.      

Η κλιματική αλλαγή προκαλείται από τα αυξανόμενα επίπεδα αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα  (Διοξείδιο του άνθρακα CO2 –Μεθάνιο CH4 –Υποξείδιο του αζώτου N2O- Υδροφθοράνθρακες HFC-Πλήρως φθοριωμένοι υδρογονάνθρακες ή υπερφθοράνθρακες PFC - Εξαφθοριούχο θείο SF6). Αυτές οι ουσίες είναι πρώτιστα φυσικές αλλά παράγονται και από τις ανθρώπινες δραστηριότητες σε μεγαλύτερες ποσότητες, όπως το κάψιμο ορυκτών καυσίμων, η γεωργική αποψίλωση και άλλες βιομηχανικές διαδικασίες. Τα αυξανόμενα αέρια του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα απορροφούν ουσιαστικά την ακτινοβολία από τον ήλιο που ειδάλλως θα απελευθερωνόταν. Η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας γίνεται υψηλότερη και τα σχετικά καιρικά φαινόμενα δριμύτερα. Οι θύελλες αναμένονται να αυξηθούν σε συχνότητα και δριμύτητα, το ύψος των βροχοπτώσεων πιθανότατα θα αλλάξει, οι πολικοί παγετώνες αναμένεται να λειώσουν, και η στάθμη της θάλασσας αναμένεται να αυξηθεί.

Η επιστημονική διερεύνηση για το κλίμα έχει ξεκινήσει εδώ και αιώνες. Σύμφωνα με την σύγχρονη κλιματική επιστήμη το 1827 ο Jean Baptiste Joseph αποφάνθηκε ότι η ατμόσφαιρα επηρέαζε τη θερμοκρασία της επιφάνειας της γης και περιέγραψε αυτό που είναι τώρα γνωστό ως φαινόμενο του θερμοκηπίου. Το 1896 ήδη ο σουηδός φαρμακοποιός Svante Arrhenius είχε υπολογίσει ότι ο διπλασιασμός της συγκέντρωσης του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα θα αύξανε τη μέση θερμοκρασία της γης κατά 4 βαθμούς. Επίσης προέβλεψε ότι η εντατική χρήση των ορυκτών καυσίμων θα οδηγούσε στην αύξηση της θερμοκρασίας. Η διεθνής κοινότητα εξέτασε αρχικά την εξέλιξη από μια περιβαλλοντική προοπτική στη διάσκεψη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) σχετικά με το «Ανθρώπινο Περιβάλλον», που διοργανώθηκε στη Στοκχόλμη το 1972.

Το 1985 η ανακάλυψη της τρύπας του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική είχε κινητοποιήσει τη διεθνή κοινή γνώμη σχετικά με τις περιβαλλοντικές ανησυχίες, και παρά την αβεβαιότητα που περιέβαλε το φαινόμενο του θερμοκηπίου, πολλοί τάχτηκαν υπέρ μιας συντονισμένης διεθνούς δράσης.

Από τότε η διεθνής συνεργασία στο ζήτημα του κλίματος εντάθηκε και πολλά διεθνή προγράμματα  εγκαθιδρύθηκαν, όπως το παγκόσμιο ερευνητικό πρόγραμμα για το κλίμα (World Climate Research Program). Το 1988 το περιβαλλοντικό πρόγραμμα του ΟΗΕ «UN Environment Programme (UNEP)» και o « Παγκόσμιος Οργανισμός Μετεωρολογίας»  δημιούργησαν  μία Διακυβερνητική Επιτροπή για την κλιματική αλλαγή η οποία ονομάστηκε  «International Panel on Climate Change» (IPCC).  Μία  πρώτη έκθεση αξιολόγησης της IPCC δημοσιεύτηκε το 1990 και απεικόνιζε τις απόψεις 400 επιστημόνων. Δηλαδή μια ομάδα επιστημόνων και τεχνικών εμπειρογνωμόνων είχε επιτύχει συναίνεση σχετικά με την ύπαρξη του προβλήματος.  Αυτή ήταν η πρώτη επίσημη διεθνής έκθεση που επιβεβαίωσε τη θεωρία της υπερθέρμανσης του πλανήτη λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου εξηγώντας ότι οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου  έχουν αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον με τη δημιουργία ενός «στρώματος» που εγκλωβίζει τη θερμότητα στην ατμόσφαιρα. Το πρόβλημα ήταν υπαρκτό και όφειλε να αντιμετωπιστεί άμεσα. Αυτό ενεργοποίησε το συναγερμό για την ισχυρή πιθανότητα ότι η ανθρώπινη δραστηριότητα οδηγούσε στην κλιματική αλλαγή.

Η επιτροπή αποφάνθηκε ότι μέχρι το έτος 2100 η θερμοκρασία του πλανήτη θα αυξανόταν μεταξύ 1 και 3.5 βαθμών Κελσίου, με τις ενδεχομένως έντονες επιπτώσεις στη στάθμη ύδατος, τη διαθεσιμότητα των τροφίμων και την επιβίωση των ειδών. Ο ρόλος της IPCC είναι να αξιολογηθούν σε περιεκτική, αντικειμενική και διαφανή βάση οι επιστημονικές, τεχνικές και κοινωνικοοικονομικές πληροφορίες για την κατανόηση σε επιστημονική βάση του κινδύνου και του αντίκτυπου της κλιματικής αλλαγής που προκλήθηκε από τον άνθρωπο, και των επιλογών του για την αντιμετώπιση της. Με αυτό τον τρόπο η ανάγκη για μια συνάντηση κορυφής για την προστασία της γης έγινε εμφανής με την αύξηση των υπερασπιστών του περιβάλλοντος παγκοσμίως και την αντίληψη της κοινής γνώμης σχετικά με την ανάγκη για την προστασία της γης και την ευημερία των επόμενων γενεών (αειφορία).

Το 1992 στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη «Συνάντηση κορυφής για την προστασία της γης -Earth summit» η οποία πραγματοποιήθηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο υπογράφηκε η  «Σύμβαση-Πλαίσιο του ΟΗΕ  για τις Κλιματικές μεταβολές» (UN FCCC - United Nations Framework Convention on Climate change), η οποία στόχευε «στη σταθεροποίηση των συγκεντρώσεων αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα σε επίπεδο που θα απέτρεπε την επικίνδυνη ανθρώπινη επέμβαση στο κλιματικό σύστημα». Επομένως η δράση είχε αρχίσει. Η UNFCCC υιοθετήθηκε το Μάιο 1992 (154 συνυπογράφοντα κράτη) και τέθηκε σε ισχύ από το Μάρτιο 1994.

Η Διακήρυξη του Ρίο ντε Τζανέιρο το 1992 αποτελεί ένα λεπτομερές προσχέδιο για την προστασία του περιβάλλοντος και μια στρατηγική ανάπτυξης στο 21ο αιώνα και τονίζει επίσης το θεμελιώδη ρόλο που διαδραματίζεται από όλους τους οργανισμούς του ΟΗΕ. Στο Ρίο ντε Τζανέιρο συμφωνήθηκε ότι τα κράτη θα καθιέρωναν εθνικά προγράμματα για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, θα εξέδιδαν περιοδικές εκθέσεις σχετικά με τις εθνικές εκπομπές, θα αντάλλασαν  πληροφορίες σχετικά με τις στρατηγικές για την κλιματική αλλαγή και θα εργάζονταν  από κοινού για τη δημιουργία συνεταιριστικών στρατηγικών για τη χρηματοδότηση και την τεχνολογία για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Συμφώνησαν επίσης να δεχτούν τη μη δεσμευτική υποχρέωση να φροντίσουν να λάβουν μέτρα που θα στόχευαν στην επαναφορά των εκπομπών αερίων  του θερμοκηπίου στο επίπεδο του 1990 μέχρι το έτος 2000.Η Σύμβαση-Πλαίσιο -UNFCCC καθορίζει ένα διεθνές πλαίσιο με διαφορετικές υποχρεώσεις για τα συνυπογράφοντα κράτη (αναπτυγμένα και αναπτυσσόμενα). Αυτό συνάδει με τη συμφωνία ότι οι εκβιομηχανισμένες χώρες, ως η κύρια πηγή του φαινομένου του θερμοκηπίου, θα έπρεπε να κάνουν το πρώτο βήμα για τον έλεγχο των μειώσεων. Η λογική πίσω από αυτό έγκειται στο γεγονός ότι οι βιομηχανικές χώρες έχουν συμβάλει ιστορικά περισσότερο στο πρόβλημα λόγω του μεγαλύτερου μεριδίου στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου παγκόσμια ενώ οι αναπτυσσόμενες χώρες στερούνται των επαρκών οικονομικών και τεχνολογικών πόρων για να ανταποκριθούν. Πολλοί συμμετέχοντες και αναλυτές είχαν θεωρήσει ότι η Σύμβαση πλαίσιο UN FCCC θα αποτύχει. Η κύρια κριτική ήταν ότι δεν δέσμευσε τους συνυπογράφοντες σε οποιαδήποτε καθορισμένη δράση.

Το Δεκέμβριο 1997 οργανώθηκε η τρίτη διάσκεψη COP -3 στο Κιότο της Ιαπωνίας. Ο πρωταρχικός στόχος ήταν, για τα συμβαλλόμενα μέρη της «Σύμβασης Πλαισίου» να καταλήξουν σε μια νομικά δεσμευτική συμφωνία που θα διευκρίνιζε τους εθνικούς στόχους και το χρονοδιάγραμμα για τις μειώσεις των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Η συνάντηση στο Κιότο αντιπροσώπευσε το αποκορύφωμα δεκαετών διεθνών διαπραγματεύσεων για το κλίμα. Συμμετείχαν περισσότερα από 10000 άτομα, τα οποία αποτελούσαν ένα ετερόκλητο κοινό. Στις πρώτες ημέρες του συνεδρίου οποιαδήποτε πρόοδος φαινόταν πενιχρή. Δεν μπορούσε να υπάρξει ομοφωνία. Μετά από 11 μέρες συνεχών διαβουλεύσεων τα μέρη της UNFCCC υιοθέτησαν τελικά το Πρωτόκολλο του Κιότο.

Το πρωτόκολλο του Κιότο θα μπορούσε να τεθεί σε ισχύ μόνο  αφότου τηρούνταν δύο συνθήκες:

Να είναι επικυρωμένο από τουλάχιστον 55 χώρες

Να είναι επικυρωμένο από τα κράτη που ευθύνονται για τουλάχιστον το 55% των εκπομπών το 1990 από τα κράτη του «Παραρτήματος 1» της Συνθήκης

Μετά από την απόφαση των Ηνωμένων Πολιτειών και της Αυστραλίας για να μην επικυρώσουν τελικά το Πρωτόκολλο του Κιότο παρόλο  που το είχαν υπογράψει, η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως ο πιο ενθουσιώδης υποστηρικτής του πρωτόκολλου, είχε πιέσει τις χώρες όπως η Ιαπωνία, ο Καναδάς και η Ρωσία να επικυρώσουν το Πρωτόκολλο με σκοπό να τεθεί σε ισχύ χωρίς να απαιτείται η επικύρωση των ΗΠΑ. Η συμφωνία τέθηκε σε ισχύ τελικά 90 ημέρες μετά και από τη ρωσική επικύρωση (18/11/2004) πράγμα το οποίο εγγυήθηκε το κατώτατο όριο εκπομπών 55% το οποίο πληρούσε την πρώτη συνθήκη με σκοπό να τεθεί σε ισχύ το πρωτόκολλο του Κιότο. Κατά συνέπεια το πρωτόκολλο του Κιότο τέθηκε σε ισχύ το Φεβρουάριο 2005.

Σύμφωνα με αυτό το πρωτόκολλο του Κιότο, οι βιομηχανικές χώρες ανέλαβαν την υποχρέωση να μειώσουν τουλάχιστον κατά 5,2% τις εκπομπές των έξι αερίων του φαινομένου του θερμοκηπίου κατά τη διάρκεια της περιόδου 2008-2012 σε σχέση με τα επίπεδα του 1990. Για την επίτευξη αυτού του στόχου το Πρωτόκολλο διαθέτει τους «ευέλικτους μηχανισμούς»:

Διαπραγμάτευση δικαιωμάτων εκπομπών

Δημιουργία ενός μηχανισμού Καθαρής ανάπτυξης

Από κοινού εφαρμογή προγραμμάτων/ή από κοινού υλοποίηση

Οι συζητήσεις για το κλίμα αντιπροσωπεύουν διαπραγματεύσεις με παρελθόν αλλά και με μέλλον.

Το πρωτόκολλο του Κιότο έδωσε έμφαση στη νέα τοποθέτηση της διεθνούς κοινότητας σχετικά με το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής.

Στη διάσκεψη COP-13 στο Μπαλί της Ινδονησίας το 2007 οι 192 χώρες οι οποίες έχουν συνυπογράψει τη «Σύμβαση-Πλαίσιο του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή (UNFCCC)» κατέληξαν σε συναίνεση για την κατάρτιση μιας νέας παγκόσμιας συμφωνίας για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, ένα νέο Κιότο. Συμφώνησαν επίσης σε έναν «οδικό χάρτη» διαπραγματεύσεων και όρισαν μία προθεσμία για την ολοκλήρωση της συμφωνίας ως το τέλος του 2009. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έπαιξε ηγετικό ρόλο στη διάσκεψη.

Στόχος των διαπραγματεύσεων της διάσκεψης COP-15  στην Κοπεγχάγη της Δανίας είναι να υπογραφεί μία νέα παγκόσμια νομικά δεσμευτική συμφωνία στη συνδιάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα. Η διαπραγμάτευση φαίνεται ότι είναι ακόμα δυσκολότερη από αυτή του Κιότο….

Γιώτα Χριστοδούλου 

ΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ δεν έχουν όλες τις απαντήσεις για την κλιματική αλλαγή. Ενας αριθμός ερωτημάτων όμως επανέρχεται ανά διαστήματα στο προσκήνιο, τροφοδοτώντας αβάσιμες συζητήσεις. 

1. Η κλιματική αλλαγή σταμάτησε το 1998;
«Ολα σταμάτησαν μονομιάς το 1998. Εκτοτεοι θερμοκρασίες έπαψαν να ανεβαίνουν». Αν και λανθασμένες, αυτές οι διαβεβαιώσεις, οι οποίες κυκλοφορούν ευρέως στο Διαδίκτυο, βασίζονται σε έναν αληθινό υπολογισμό. Μεταξύ 1998 και 2008 η μέση παγκόσμια επίγεια θερμοκρασία αυξήθηκε μόλις κατά 0,02 βαθμούς Κελσίου, δηλαδή σχεδόν καθόλου, αν πιστέψουμε τα δεδομένα του Κέντρου Ηadley και του Πανεπιστημίου Εast Αnglia στη Βρετανία.

Σύμφωνα με τον κλιματολόγο Στέφαν Ράμστορφ, του Πανεπιστημίου του Πότσνταμ στη Γερμανία, αυτή η απεικόνιση είναι μεροληπτική. Στην πραγματικότητα συμπεριλαμβάνει δύο ιδιαίτερες χρονιές. Το 1998 σημειώθηκε το ισχυρότερο φαινόμενο του Ελ Νίνιο που καταμετρήθηκε ποτέ. Αυτό το φαινόμενο θέρμανσης του Ειρηνικού, που συμβαίνει κάθε τρία με επτά χρόνια, ευθύνεται για μια απότομη άνοδο των θερμοκρασιών, η οποία προστίθεται σε εκείνη που σχετίζεται με τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Επιπλέον το 2008 παρατηρήθηκε το αντίστροφο φαινόμενο, το Ελ Νίνια, κατά το οποίο η θερμοκρασία έπεσε. Συνεπώς η περίοδος 1998-2008 παρουσιάζει μια μικρή, αλλά στατιστικά στρεψόδικη, άνοδο της μέσης παγκόσμιας θερμοκρασίας.

Εξάλλου, όπως διευκρινίζει ο κ. Ράμστορφ, οι υπολογισμοί του Κέντρου Ηadley και του Πανεπιστημίου Εast Αnglia για την παγκόσμια μέση θερμοκρασία «δεν συμπεριλαμβάνουν την Αρκτική,όπου παρατηρήθηκε η μεγαλύτερη άνοδος θερμοκρασίας της τελευταίας δεκαετίας». Πράγματι, «η παγκόσμια μέση θερμοκρασία είναι μόνο ένας δείκτης της υπερθέρμανσης του πλανήτη, όπως τόσοι άλλοι. Ας θυμηθούμε ότι τα τελευταία τρία καλοκαίρια οι παγετώνες της Αρκτικής έχουν σημειώσει τη μεγαλύτερη μείωσή τους,η οποία δεν έχει καταμετρηθεί» επισημαίνει ο διευθυντής του Ινστιτούτου ΡierreSimon Laplace, Ερβέ λε Τρε.

Παρ΄ όλα αυτά, στο πλαίσιο της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (ΙΡCC), η συζήτηση μαίνεται για μια πιθανή παύση της υπερθέρμανσης του πλανήτη κατά τη διάρκεια της επόμενης δεκαετίας, προσωρινά «καμουφλαρισμένης» από τις ψυχρές φάσεις των φυσικών κύκλων του Ατλαντικού (πολυδεκαετής ταλάντωση του Ατλαντικού) και του Ειρηνικού (δεκαετής ταλάντωση του Ειρηνικού). Τον Σεπτέμβριο, κατά τη διάρκεια μιας συνόδου του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού, ο κλιματολόγος Μοζίμπ Λατίφ, ο οποίος διευθύνει μια φημισμένη ομάδα επιστημόνων στο Πανεπιστήμιο του Κιελ στη Γερμανία, δήλωσε ότι «είναι πιθανό να εισέλθουμε σε μία ή ίσως και δύο δεκαετίεςκατά τις οποίες οι θερμοκρασίες θα μειωθούν σε σχέση με σήμερα». Οπως πρόσθεσε όμως, αυτό δεν θα σημάνει το «τέλος» της κλιματικής αλλαγής, παρά μόνο την προσωρινή έκλειψη ενός από τα πολλά επακόλουθά της.

2. Δεν προέβλεπαν οι επιστήμονες πτώση της θερμοκρασίας τη δεκαετία του 1970;

Αυτό το ερώτημα απεικονίστηκε στο εξώφυλλο του περιοδικού «Τime» στις 31 Ιανουαρίου 1977, υπό τον τίτλο «Το μεγάλο ψύχος», και προέρχεται από έναν από τους πιο «ανθεκτικούς» μύθους της κλιματικής επιστήμης.

Ο επιστημονικός συντάκτης του «Αlbuquerque Journal» Τζον Φλεκ και δύο ερευνητές, οι Τόμας Πίτερσον του αμερικανικού Εθνικού Κέντρου Κλιματικών Δεδομένων και Γουίλιαμ Κόνολι της Βρετανικής Αποστολής στην Ανταρκτική, αποφάσισαν να ερευνήσουν ενδελεχώς το θέμα. Εψαξαν στα αρχεία του Τύπου ευρείας κυκλοφορίας και έπειτα ανέλυσαν τις βάσεις δεδομένων της επιστημονικής λογοτεχνίας της δεκαετίας του 1970, ώστε να μπορέσουν να εκτιμήσουν αντικειμενικά τις ιδέες που κυριαρχούσαν στην επιστημονική κοινότητα για το κλιματικό μέλλον του πλανήτη.

Τα αποτελέσματα των εργασιών, τα οποία δημοσιεύθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2008 στο «Βulletin of the Αmerican Μeteorological Society», είναι εύγλωττα. Από τις 71 μελέτες για το κλίμα οι οποίες δημοσιεύθηκαν μεταξύ 1965 και 1979 μόνο οι επτά ανέμεναν πτώση της θερμοκρασίας. Η συντριπτική πλειονότητα, περισσότερες από 40, προέβλεπαν άνευ εκπλήξεως, βασιζόμενες σε αρχές της Φυσικής γνωστές για περισσότερο από έναν αιώνα, ότι η θερμοκρασία θα αυξανόταν εξαιτίας των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα... Οσο για τις υπόλοιπες περίπου 20 μελέτες, δεν εξετάζουν το ζήτημα υπό το πρίσμα της διάκρισης μεταξύ ανόδου ή πτώσης της θερμοκρασίας.

3. Οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν, αλλά και η Γροιλανδία τον Μεσαίωνα δεν ήταν πράσινη;
Κατά τη διάρκεια της λεγόμενης Μεσαιωνικής Θερμής Περιόδου (περίπου μεταξύ 900 και 1400), κατά την οποία επικρατούσαν ήπιες θερμοκρασίες στην Ευρώπη, οι Βίκινγκς κατάφεραν να αποικήσουν στη Γροιλανδία- λέξη που σημαίνει «πράσινη χώρα». Αυτό και μόνο αρκεί για να αρχίσουν ορισμένοι να φαντάζονται πράσινα λιβάδια εκεί όπου σήμερα η Γη σκεπάζεται από ένα παχύ στρώμα πάγου. Η ιδέα είναι απλή: αν αυτή η περιοχή ψύχθηκε τόσο πολύ την τελευταία δεκαετία, θα πρέπει κατ΄ αναλογία να μετριάσουμε τον βαθμό της σημερινής υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Αφενός, οι δύο κύριες αποικίες των Βίκινγκς, εγκατεστημένες στα παράλια, δεν ξεπέρασαν ποτέ τις 3.000-5.000 άτομα. Η εικόνα μιας πυκνοκατοικημένης και φιλόξενης Γροιλανδίας είναι συνεπώς ψευδής. Οσο για την ετυμολογία της λέξης, για να την εξηγήσουμε, αρκεί να ανατρέξουμε στην πηγή της, και συγκεκριμένα στο έπος του Κόκκινου Ερικ, του ιδρυτή της πρώτης αποικίας των Βίκινγκς στη Γροιλανδία, το 986. Το κείμενο, το οποίο χρονολογείται από τον 13ο αιώνα, λέει ότι «ο Ερικ έφυγε για να αποικίσει τη χώρα την οποία είχε ανακαλύψει και αποκαλούσε “Πράσινη χώρα”,διότι,όπως έλεγε,οι άνθρωποι θα ήθελαν πολύ να πάνε σε μια χώρα με ένα τόσο ωραίο όνομα».

Συνεπώς η Γροιλανδία δεν υπήρξε «πράσινη» πριν από 1.000 χρόνια, όχι περισσότερο από ό,τι είναι «λευκή» σήμερα. «Αντίθετα με την άποψη που κυκλοφορεί ευρέως, η Γροιλανδία απέχει πολύ από το να είναι ολοκληρωτικά καλυμμένη με πάγο. Σε μια λωρίδα περίπου 20 χιλιομέτρων,στα νότια και στα δυτικά βρίσκουμε μια βλάστηση τύπου τούνδρας, με βάτα, θάμνουςκτλ.» εξηγεί η γαλλίδα κλιματολόγος Βαλερί Μασόν Ντελμότ.

Παρ΄ όλα αυτά οι θερμοκρασίες ήταν λιγότερο ή περισσότερο ήπιες από ό,τι είναι σήμερα; Η ανάλυση γύρης λουλουδιών παγιδευμένης σε λιμναίες αποθέσεις της περιοχής έδειξε ότι το φυτικό περιβάλλον «είναι λίγο-πολύ ίδιο σήμερα με εκείνο που υπήρχε πριν από 1.000 χρόνια. Οι κλιματικές συνθήκες που επικρατούν σήμερα στη Γροιλανδία δεν είναι πολύ διαφορετικές από εκείνες της Μεσαιωνικής Θερμής Περιόδου» υποστηρίζουν η παλυνολόγος Εμιλί Γκοτιέ και ο γεωλόγος Βενσάν Μπισέ του γαλλικού Εθνικού Κέντρου Ερευνών. Στην ερώτηση αν οι σύγχρονες κλιματικές αλλαγές στην υπόλοιπη Ευρώπη υπάγονται απλώς σε μια επιστροφή της Μεσαιωνικής Θερμής Περιόδου, ο διάσημος ιστορικός του κλίματος Εμμανουέλ λε Ρουά Λαντουρί απαντάει αρνητικά, εκτιμώντας ότι «η σημερινή υπερθέρμανση υπερβαίνει κατά πολύ αυτό το πλαίσιο».

4. Είναι οι κλιματολόγοι υπερβολικά απαισιόδοξοι;

Οι επιστήμονες που συμμετέχουν στις διαδικασίες της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (ΙΡCC) θεωρούνται συχνά ύποπτοι ότι υπερβάλλουν στις προβλέψεις και στις διαγνώσεις τους. Ορισμένα γεγονότα καταστρατηγούν όμως αυτή την ευρέως διαδεδομένη ιδέα.

Για παράδειγμα, η ΙΡCC έχει καταρτίσει πολλά σενάρια οικονομικής ανάπτυξης, από τα πιο λιτά σε άνθρακα ως τα πιο πλουσιοπάροχα. Για καθένα από αυτά τα σενάρια η ΙΡCC προετοιμάζει μια καμπύλη προβλέψεων για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, ως το 2100. Τα σενάρια αυτά δημοσιεύθηκαν το 2000 και μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι η πραγματικότητα των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά την τελευταία δεκαετία ξεπερνάει ελαφρώς το πλέον απαισιόδοξο σενάριο της ΙΡCC.

Ομοίως, κατά την τελευταία εκτίμησή της για την ανύψωση του επιπέδου των θαλασσών ως το 2100 (μεταξύ 18 και 59 εκατοστών), η οποία δημοσιεύθηκε τον Φεβρουάριο του 2007, η ΙΡCC αγνοεί οικειοθελώς ένα φαινόμενο που ανακαλύφθηκε κατά τη δεκαετία του 2000: το λιώσιμο των παγετώνων, οι οποίοι δεν μειώνονται απλώς σπάζοντας σε κομμάτια αλλά «γλιστρούν» και χύνονται στη θάλασσα. Οι παρατηρήσεις για τη δυναμική των ηπειρωτικών παγετώνων της Γροιλανδίας και της Ανταρκτικής θεωρήθηκαν πολύ πρόσφατες και ελλιπείς την εποχή που συντάχθηκε η έκθεση και δεν συμπεριελήφθησαν σε αυτήν.

Κι όμως σήμερα η παρατήρηση μέσω δορυφόρων δείχνει ότι αυτή η δυναμική των παγετώνων επιταχύνθηκε. Αντιπροσωπεύει περίπου 500 δισ. τόνους πάγου που πέφτουν κάθε χρόνο στους ωκεανούς. Η συζήτηση σχετικά με την εξέλιξη αυτού του φαινομένου στο μέλλον παραμένει έντονη. Η επιστημονική κοινότητα όμως συμφωνεί ότι οι τελευταίες εκτιμήσεις της ΙΡCC για την άνοδο της στάθμης των ωκεανών ήταν υπερβολικά αισιόδοξες.

Μια άλλη υπερβολικά ευνοϊκή πρόβλεψη των ειδημόνων αφορά την ταχύτητα της μείωσης των πάγων της Αρκτικής κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Τα περισσότερα αριθμητικά μοντέλα που προσομοιώνουν τη συμπεριφορά του επιθαλάσσιου πάγου στο φαινόμενο της ανόδου της θερμοκρασίας αναμένουν την πλήρη εξαφάνιση των αρκτικών παγετώνων το καλοκαίρι, στα τέλη του αιώνα. Παρ΄ όλα αυτά, αν συνεχιστεί η ισχύουσα τάση, αυτό θα συμβεί σε μόλις 30 χρόνια.

5. Ευθύνονται οι διακυμάνσεις της ηλιακής δραστηριότητας για την πρόσφατη εξέλιξη της παγκόσμιας θερμοκρασίας;

Πολλές μελέτες έχουν προταθεί για την εξήγηση της υπερθέρμανσης του πλανήτη μέσω των διακυμάνσεων της ηλιακής δραστηριότητας. Η διασημότερη από αυτές ανήκει στους Εγκιλ Φρις Κρίστενσεβν και Κνουντ Λάσεν και χρονολογείται από το 1991. Κατεδείκνυε τον άμεσο συσχετισμό μεταξύ του αριθμού των ηλιακών κηλίδων και των διακυμάνσεων των μέσων θερμοκρασιών της Γης. Η μελέτη αυτή ήταν σαφώς μεροληπτική και, σύμφωνα με τους κανόνες, απορριπτέα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 ένας άλλος ερευνητής, ο Χένρικ Σβένσμαρκ, νόμισε ότι παρατήρησε μια σύνδεση μεταξύ νεφώσεων και ροής της κοσμικής ακτινοβολίας - η οποία αποτελεί έναν άλλο δείκτη της ηλιακής δραστηριότητας. Και σε αυτή την περίπτωση πλήθος ερευνών έφεραν στο φως στοιχεία υποκειμενικής προσέγγισης που, μέχρι αποδείξεως του εναντίου, ακυρώνουν αυτές τις μελέτες.

Ο Ηλιος ακολουθεί έναν σχετικά τακτικό κύκλο 11 ετών. Από τα μέσα του 2007 η δραστηριότητά του βρίσκεται στο ναδίρ της: ο Ηλιος έχει να υπάρξει τόσο ήρεμος από το 1910! Παρ΄ όλα αυτά, σύμφωνα με το αμερικανικό Εθνικό Κέντρο Κλιματικών Δεδομένων, οι πρώτοι δέκα μήνες του 2009 αποτελούν κατ΄ αναλογία χρόνου το πέμπτο πιο θερμό διάστημα που έχει καταγραφεί ποτέ...

6. Μήπως είναι η αύξηση της θερμοκρασίας που ανεβάζει τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα;

Κατά τη διάρκεια τουλάχιστον των τελευταίων 800.000 ετών το κλίμα της Γης έχει σημειώσει διακυμάνσεις - σε χρονικές κλίμακες της τάξεως δεκάδων εκατομμυρίων ετών- μεταξύ παγετωδών και μεσοπαγετωδών περιόδων, ανάλογων με αυτήν που διανύουμε στις ημέρες μας. Οι πάγοι της Ανταρκτικής έχουν διατηρήσει μνήμες αυτών των μεγάλων κλιματικών διακυμάνσεων. Κι όμως, όπως εξηγεί ο ειδήμων σε θέματα παγετώνων Ζερόμ Σαπελάζ, «τα δεδομένα που παρέχει ο πάγος συνιστούν ότι η αύξηση διοξειδίου του άνθρακα (CΟ2 ) αρχίζει μερικούς αιώνες μετά την έναρξη της ανόδου της θερμοκρασίας που παρατηρήθηκε στην Ανταρκτική, στα τέλη της τελευταίας δημιουργίας παγετώνων. Η καλύτερη σημερινή εκτίμηση υπολογίζει αυτή την καθυστέρηση σε περίπου 400 χρόνια,αλλά υπάρχει ακόμη μεγάλη αβεβαιότητα ως προς αυτό το στοιχείο».

Εκ πρώτης όψεως, η άνοδος των θερμοκρασιών εμφανίζεται να έχει προκαλέσει την αύξηση της περιεκτικότητας της ατμόσφαιρας σε CΟ2 . Για να κατανοήσουμε αυτό το προφανές παράδοξο, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι μεγάλες και αργές κλιματικές διακυμάνσεις του 1 εκατομμυρίου χρόνων που έχουν κυλήσει έκτοτε οφείλονται στις κυκλικές μεταβολές της τροχιάς της Γης και της απόκλισής της από τον άξονα περιστροφής της. Κατά τη διάρκεια μιας παγετώδους περιόδου, εφόσον υπάρχει ένας συγκεκριμένος συσχετισμός μεταξύ αυτών των παραμέτρων, οι θερμοκρασίες αυξάνονται αρχικώς ελαφρά, προκαλώντας το λιώσιμο των κρηπίδων πάγου και κατά συνέπεια μεταβολές στα θαλάσσια ρεύματα. Αυτή ακριβώς η αναδιοργάνωση της ωκεάνιας κυκλοφορίας προκαλεί την εκπομπή CΟ2 . Η μεγέθυνση του φαινόμενου του θερμοκηπίου πυροδοτεί με τη σειρά της άνοδο της θερμοκρασίας, η οποία τονίζει τις εκπομπές CΟ2 . Αλλωστε, στην περίπτωση που αντιμετωπίζουμε στις ημέρες μας, αυτό το επιχείρημα δεν έχει νόημα. Η ανάλυση των πλεοναζόντων ισοτόπων άνθρακα στην ατμόσφαιρα δείχνει ότι πρόκειται για άνθρακα ο οποίος προέρχεται ως επί το πλείστον από ορυκτές πηγές. Επιπλέον, στα τέλη της δεκαετίας του 1990 σημειώθηκε μια πολύ μικρή μείωση του οξυγόνου στην ατμόσφαιρα, η οποία επικυρώνει αναντίρρητα ότι η αύξηση CΟ2 στην ατμόσφαιρα οφείλεται σε διαδικασίες αερόβιας καύσης.

7. Μπορούμε να προβλέψουμε το κλίμα τη στιγμή που είμαστε σε θέση να κάνουμε μετεωρολογικές προβλέψεις μόνο λίγων ημερών;

Η μετεωρολογία ενδιαφέρεται για χαοτικά φαινόμενα, η εξέλιξη των οποίων για διάστημα μεγαλύτερο από μερικές ημέρες είναι κατ΄ ουσίαν αδύνατο να προβλεφθεί. Επιχειρεί να περιγράψει την εξέλιξη του καιρού με βάση την ενδελεχή γνώση των ισχυουσών ατμοσφαιρικών συνθηκών, τις οποίες επεκτείνουν τα αριθμητικά μοντέλα. Η κλιματολογία είναι στατιστική επιστήμη. Στηρίζεται σε βάσεις δεδομένων της μετεωρολογίας και τρέφεται με μέσους όρους φυσικών μετρήσεων, στον χώρο και στον χρόνο. Αντλεί στοιχεία όμως και από άλλους γνωστικούς τομείς, όπως είναι η μελέτη των παγετώνων, η ωκεανογραφία και η αστρονομία, ώστε να ανασυνθέσει παρελθοντικές κλιματικές συνθήκες και να ελέγξει τα αριθμητικά τους μοντέλα. Εν συνεχεία, σε συνάρτηση με τη συγκέντρωση των αερίων του θερμοκηπίου, αυτά μπορούν να προσομοιώσουν το μέλλον. Για να πάρετε μια ιδέα, η τροχιά του νερού που εκτινάσσεται από το «τηλέφωνο» του ντους είναι δύσκολο να υπολογιστεί (μετεωρολογία), αλλά μπορούμε να προβλέψουμε πότε θα ξεχειλίσει η μπανιέρα (κλιματολογία).


tovima.gr 13-12-2009       

Πολλά από τα αποτελέσματα της παγκόσμιας αύξησης της θερμοκρασίας λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου είναι καλά τεκμηριωμένα. Είναι ο ακριβής βαθμός που είναι δύσκολο να προβλεφθεί.
Μεταφρασμένο κείμενο από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας της Δανίας.

Η πρόβλεψη των συνεπειών της υπερθέρμανσης του πλανήτη λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου είναι ένα από τα πραγματικά δύσκολα έργα για τους ερευνητές του κλίματος παγκοσμίως. Αρχικά, επειδή οι φυσικές διαδικασίες που προκαλούν την βροχόπτωση, οι θύελλες, οι αυξήσεις στη στάθμη της θάλασσας και άλλα αναμενόμενα αποτελέσματα της υπερθέρμανσης του πλανήτη λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου εξαρτώνται από πολλούς διαφορετικούς παράγοντες. Αφετέρου, επειδή είναι δύσκολο να προβλεφθεί το μέγεθος των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου στις ερχόμενες δεκαετίες, όπως αυτό καθορίζεται σε μεγάλο μέρος από τις πολιτικές αποφάσεις και τις τεχνολογικές σημαντικές ανακαλύψεις.

Πολλά από τα αποτελέσματα της υπερθέρμανσης του πλανήτη λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου είναι καλά τεκμηριωμένα, και οι παρατηρήσεις από τη πραγματική ζωή συμφωνούν με τις προηγούμενες προβλέψεις. Είναι ο ακριβής βαθμός που είναι δύσκολο να προβλεφθεί. Μεταξύ των αποτελεσμάτων που μπορούν να προβλεφθούν είναι:

Περισσότερη ξηρασία και περισσότερες πλημμύρες: Όταν ο καιρός γίνεται θερμότερος, η εξάτμιση και από το έδαφος και από τη θάλασσα αυξάνεται. Αυτό μπορεί να προκαλέσει την ξηρασία στις περιοχές της κόσμου όπου η αυξανόμενη εξάτμιση δεν αντισταθμίζεται από περισσότερη βροχόπτωση. Ο πρόσθετος υδρατμός στην ατμόσφαιρα πρέπει να πέσει πάλι ως πρόσθετη βροχόπτωση, η οποία μπορεί να προκαλέσει πλημμύρα σε άλλα μέρη του κόσμου.

Λιγότεροι πάγοι και λιγότερο χιόνι: Οι παγετώνες συρρικνώνονται γρήγορα προς το παρόν. Η τάση είναι για τον πάγο να τήκεται γρηγορότερα από ότι υπολογίζεται στην πιο πρόσφατη έκθεση του IPCC. Στις περιοχές που εξαρτώνται από το νερό που προέρχεται από τις βουνίσιες περιοχές, αυτό μπορεί να προκαλέσει ξηρασία και έλλειψη πόσιμου νερού. Σύμφωνα με το IPCC, μέχρι ένα έκτο του παγκόσμιου πληθυσμού ζει στις περιοχές που θα επηρεαστούν από αυτό.

Περισσότερα ακραία καιρικά φαινόμενα: Το θερμότερο κλίμα θα προκαλέσει πιθανότατα περισσότερα φαινόμενα καύσωνα, περισσότερες δυνατές βροχοπτώσεις και επίσης ενδεχομένως μιας αύξησης στον αριθμό ή/και τη δριμύτητα των θυελλών.

Αυξανόμενη στάθμη της θάλασσας: Η άνοδος της  στάθμης της θάλασσας συμβαίνει για δύο λόγους. Εν μέρει λόγω της τήξης του πάγου και του χιονιού, και εν μέρει λόγω της θερμικής διαστολής της θάλασσας. Η θερμική διαστολή διαρκεί πολύ χρόνο, αλλά αναμένεται αύξηση στη θερμοκρασία ακόμα και μέχρι δύο βαθμών Κελσίου, σε εύθετο χρόνο, η οποία θα  προκαλέσει μια άνοδο στη στάθμη ύδατος σχεδόν ενός μέτρου.

Μέχρι και 2.000 μεγαβάτ ηλεκτρικής ενέργειας, δηλαδή το 1/5 των αναγκών της Ελλάδας σε ρεύμα, θα μπορούσε να παραχθεί από το πλήθος των θερμών πηγών που υπάρχουν διάσπαρτες στις χερσαίες αλλά και στις νησιώτικες περιοχές της χώρας μας, όπως αποκαλύπτει νέα έρευνα που έγινε από το Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΚΑΠΕ) η οποία δημοσιεύθηκε στην Επιστημονική Επιθεώρηση «Geothermics».
  

«Υπάρχουν περισσότερες από 15 μεγάλες θερμές πηγές στη χώρα μας που μπορούμε να τις εκμεταλλευτούμε γεωθερμικά, ώστε όχι μόνο να παράγουμε θερμότητα και να ζεσταινόμαστε τον χειμώνα, αλλά και για να παράγουμε ηλεκτρισμό καλύπτοντας το 1/5 των αναγκών της Ελλάδας που φθάνουν τα 10.000

μεγαβάτ», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Δημήτρης Μενδρινός, μεταλλειολόγος - μηχανικός, επιστημονικός συνεργάτης του ΚΑΠΕ σε θέματα Γεωθερμίας.  

«Για παράδειγμα, μία θερμή πηγή όπου η θερμοκρασία του νερού σε μεγάλο βάθος μπορεί να ξεπερνά τους 150 και 200 βαθμούς Κελσίου είναι δυνατόν να μας δώσει ηλεκτρική ενέργεια 10 ή και 20 μεγαβάτ. Αυτό σημαίνει αυτομάτως ότι η συγκεκριμένη πηγή μπορεί να ηλεκτροδοτήσει μέχρι και 2.000 σπίτια μιας πόλης, καθώς ένα τυπικό διαμέρισμα καταναλώνει κατά μέσο όρο ηλεκτρική ενέργεια περίπου 5 κιλοβάτ», προσθέτει ο κ. Δ. Μενδρινός.

Μάλιστα, στο νησί της Μήλου, οι θερμές πηγές που υπάρχουν σε βάθος μέχρι και 1,5 χλμ. μπορούν να προσφέρουν ηλεκτρική ισχύ 150 μεγαβάτ. Λίγο πιο ανατολικά, στη Νίσυρο, έχουν εντοπιστεί δύο πηγές σε βάθος 1.370 μέτρων και 1.710 μέτρων αντίστοιχα, όπου το νερό έχει θερμοκρασία μεγαλύτερη από 300 βαθμούς Κελσίου. Η ηλεκτρική ισχύς που μπορεί να παραχθεί από τις πηγές αυτές αγγίζει τα 50 μεγαβάτ και ήδη έχουν γίνει ισάριθμες γεωτρήσεις για την κάλυψη αναγκών θέρμανσης και ηλεκτροδότησης.

Οι Έλληνες ειδικοί χρησιμοποίησαν γεωθερμόμετρα και υπολόγισαν το μέγεθος της ισχύος που κρύβουν οι θερμές πηγές βαθιά μέσα στη Γη, χωρίς να παραστεί ανάγκη να κάνουν γεωτρήσεις στον φλοιό της Γης.

«Σε σχέση με το μέγεθός της, η Ελλάδα είναι πολύ πλούσια σε θερμές πηγές που μπορούν να αξιοποιηθούν γεωθερμικά. Αυτό οφείλεται τόσο στο είδος και την ηλικία των πετρωμάτων στο υπέδαφος όσο και στην υποβύθιση της αφρικανικής λιθοσφαιρικής πλάκας κάτω από την ευρωπαϊκή στην περιοχή του Αιγαίου, που έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία του λεγόμενου ηφαιστειακού τόξου πριν από δεκάδες χιλιάδες χρόνια». Πως σχηματίζονται
Οι θερμές πηγές σχηματίζονται σε μεγάλο βάθος, που μπορεί να ξεπερνά τα 2 χιλιόμετρα στον φλοιό της Γης. Εκεί διεισδύει το βρόχινο ή το θαλασσινό νερό διαπερνώντας πόρους ή ρωγμές στα πετρώματα και ζεσταίνεται από την πολύ υψηλή θερμοκρασία. Στο βάθος αυτό η θερμοκρασία του νερού μπορεί να φθάνει από 100 βαθμούς Κελσίου μέχρι και 350. Ο λόγος που δεν εξατμίζεται το νερό (το σημείο βρασμού και εξάτμισης είναι οι 100 βαθμοί Κελσίου) οφείλεται στη μεγάλη ατμοσφαιρική πίεση που υπάρχει βαθιά στο υπέδαφος. Από τα 2 χιλιόμετρα, το νερό στη συνέχεια ανεβαίνει προς τα πάνω λόγω του ειδικού βάρους του και ξεπροβάλλει στο έδαφος. Ανάλογα με την πηγή από την οποία προέρχεται, μόλις αναβλύσει στην επιφάνεια, η θερμοκρασία του μπορεί να κυμαίνεται από 30 μέχρι και 90 βαθμούς Κελσίου.

Στην Ελλάδα οι θερμές πηγές δημιουργήθηκαν σε πετρώματα ηλικίας από 55 εκατομμύρια χρόνια, όπως στην Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη, μέχρι και 1,8 εκατομμύρια χρόνια, όπως είναι αυτά σε νησιώτικες περιοχές, απο το Σουσάκι και τη Μήλο μέχρι τη Σαντορίνη και τα Δωδεκάνησα.

ΡΕΥΜΑ

Μία πηγή είναι δυνατόν να μας δώσει ενέργεια που μπορεί να ηλεκτροδοτήσει μέχρι και 2.000 σπίτια

Με ανακύκλωση οι πηγές δεν στερεύουν ποτέ

ΤΟ ΝΕΡΟ από τη γεωθερμική εκμετάλλευση των θερμών πηγών ανακυκλώνεται χωρίς οι πηγές να στερεύουν.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, σε μια θερμή πηγή γίνονται δύο γεωτρήσεις. Η μία φθάνει εκεί όπου βρίσκεται το υδάτινο απόθεμα με θερμοκρασία μεγαλύτερη από 150 βαθμούς. Αντλεί το νερό και στη συνέχεια με έναν εναλλάκτη θερμότητας εκμεταλλεύεται και αξιοποιεί την ενέργεια της θερμότητας. Η άλλη γεώτρηση διοχετεύει το νερό βαθιά στο υπέδαφος, ώστε να εμπλουτιστεί ξανά το κοίτασμα και να θερμανθεί.

Τηλεθέρμανση
Ο κ. Δ. Μενδρινός λέει πως, για να σταλεί ζεστό νερό στα σπίτια με σκοπό να ζεσταίνονται τον χειμώνα, θα πρέπει ο οικισμός ή η πόλη όπου θα διοχετεύεται το νερό με κύκλωμα αγωγών να βρίσκεται κοντά στην πηγή, σε απόσταση μέχρι 10 χιλιόμετρα. Το σύστημα αυτό λέγεται τηλεθέρμανση και η εμβέλειά του είναι προς το παρόν περιορισμένη εξαιτίας των σωληνώσεων που θα πρέπει να τοποθετηθούν. Αντιθέτως, όταν πρόκειται για ηλεκτροδότηση κτιρίων, δεν υπάρχει η δέσμευση της απόστασης καθώς με ηλεκτροφόρα καλώδια μπορεί να διοχετευτεί σε κάθε μεριά της Ελλάδας. Η αλήθεια είναι ότι το κόστος της εκμετάλλευσης των θερμών πηγών είναι πολύ μεγάλο, όμως μακροπρόθεσμα, δηλαδή σε ορίζοντα δεκαετίας, μπορεί να αποσβεστεί.

tanea 15-12-2009

Προτελευταία στην Ευρώπη και στις τελευταίες θέσεις παγκοσμίως βρίσκεται για ακόμη μια χρονιά η χώρα μας σε ό,τι αφορά τις δράσεις και τις πολιτικές που ακολουθεί για την προστασία του περιβάλλοντος και του κλίματος. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση αξιολόγησης του Δείκτη Κλιματικών Επιδόσεων της Germanwatch και του δικτύου CAN, στο οποίο μετέχουν το WWF και η Greenpeace που παρουσιάστηκε χτες στη Κοπεγχάγη, η Ελλάδα κατατάσσεται στην 54η θέση μεταξύ των 57 χειρότερων ρυπαντών του πλανήτη.

Ρυπαντές
Η χώρα μας εντάσσεται στη λίστα των 57 χωρών οι οποίες ευθύνονται για το 90% και πλέον, των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης των «27» η Ελλάδα είναι προτελευταία, πάνω από το Λουξεμβούργο, ενώ σε διεθνές επίπεδο είμαστε καλύτεροι μόνο από τη Νέα Ζηλανδία, την Αυστραλία, το Καζακστάν, τον Καναδά και τη Σαουδική Αραβία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σε σύγκριση με πέρυσι η Ελλάδα έχασε τρεις θέσεις, καθώς βρισκόταν στην 51η θέση στον δείκτη κλιματικών επιδόσεων. Η χώρα μας βρίσκεται στην 38η θέση σε ό,τι αφορά τις τάσεις εκπομπών καυσαερίων τόσο στην ενέργεια όσο και σε μεταφορές, τον οικιακό τομέα και τη βιομηχανία. Επίσης, δείχνει να έχει χάσει το τρένο και σε ό,τι αφορά την κλιματική πολιτική, αφού βρίσκεται στην 50ή θέση.

Ο «Δείκτης Κλιματικών Επιδόσεων» της περιβαλλοντικής οργάνωσης και το δίκτυο περιβαλλοντικών οργανώσεων CAN, στο οποίο μετέχουν το WWF και η Greenpeace παρακολουθεί κάθε χρόνο την κλιματική πορεία των 57 μεγάλων ρυπαντών του πλανήτη.

Φέτος, είναι χαρακτηριστικό ότι οι τρεις πρώτες θέσεις της κατάταξης έμειναν κενές, καθώς καμιά χώρα δεν συνεισφέρει επαρκώς στην προσπάθεια συγκράτησης της αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας κάτω από 2 βαθμούς Κελσίου. «Τα τελευταία χρόνια χάσαμε μια μεγάλη ιστορική ευκαιρία να μεριμνήσουμε για το κλίμα» δηλώνει ο Αχιλλέας Πληθάρας, στέλεχος του WWF Ελλάς.

Κατάταξη
Σύμφωνα με την έρευνα, Βραζιλία, Σουηδία, Βρετανία, Γερμανία, Γαλλία, Ινδία και Νορβηγία βρίσκονται στις θέσεις 4-10 σε ό,τι αφορά τις επιδόσεις τους για το περιβάλλον. Οι μεγαλύτεροι ρυπαντές CO2 είναι οι Βρετανία, Γερμανία, Ινδία, Ιαπωνία, Ιράν, Κορέα. Χειρότερη όλων η Κίνα με μερίδιο εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα 20,96%.

imerisia.gr  15-12-2009

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δείξει προθυμία να αναλάβει την ηγεσία στο ζήτημα της κλιματικής αλλαγής, ιδιαίτερα τώρα με τις διαβουλεύσεις για τη μετα-2012 εποχή. Σε έναν σύνθετο κόσμο η ηγεσία αποτελεί προϋπόθεση προκειμένου να επιτευχθεί μια τελική συμφωνία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να συνδυάσει διαφορετικούς τύπους ηγεσίας σε μια μακροχρόνια στρατηγική. Η οικοδόμηση συμμαχιών θα βοηθούσε στην διαπραγμάτευση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να αφουγκραστεί τις ιδέες και τις ανησυχίες των άλλων και να τα ενσωματώσει όλα αυτά σε μια κοινή παγκόσμια πολιτική. Η σημασία του διαλόγου είναι εμφανής. Είναι σημαντικό να  αποφεύγεται η έλλειψη πληροφοριών ή η ανακρίβεια. Η αποστολή σαφούς μηνύματος ότι η εξέταση της κλιματικής αλλαγής παρέχει  περισσότερο μια ευκαιρία να προωθηθεί η οικονομία παρά μια απειλή στην ανάπτυξη είναι ίσως ένα από τα πιο ελπιδοφόρα μέσα για να προσελκύσεις τις αναπτυγμένες χώρες  όπως πχ τις ΗΠΑ στην πολιτική διαδικασία για το κλίμα. Ένα ευρωπαϊκό «όραμα στην τεχνολογία» μπορεί να απευθυνθεί στα ένστικτα των ΗΠΑ και να καθιερώσει τις αμοιβαία ευεργετικές πολιτικές και οικονομικές συνεργασίες που μπορούν να οικοδομηθούν στο μέλλον. Η μεταφορά τεχνολογίας επίσης μπορεί να είναι ένας τρόπος να προσελκύσεις τις βασικές αναπτυσσόμενες χώρες, όπως η Κίνα, σε μια συνεργασία για το κλίμα. Αναμφισβήτητα αυτό θα προσέλκυε επίσης το ενδιαφέρον των τεχνολογικά καινοτόμων Ιαπώνων.Εν γένει, δίνεται έμφαση στα ακόλουθα στοιχεία για τις στρατηγικές διαπραγμάτευσης για μια συμφωνία πέρα από το 2012:

1. Προώθηση της ευελιξίας και της καινοτομίας σε μια διαδικασία διαπραγμάτευσης πολλαπλών επιπέδων.
2. Αναζήτηση των στοιχείων σύνδεσης στους σημαντικούς τομείς όπως η τεχνολογία, η ενεργειακή πολιτική, η ανάπτυξη, και η ατμοσφαιρική ρύπανση δεδομένου ότι αυτό μπορεί να ενισχύσει τις διαπραγματεύσεις.
3. Προβολή του πλαισίου, της ατζέντας και της ηγεσίας του διαμεσολαβητή μαζί με άλλες χώρες οι οποίες αναλαμβάνουν δράση.
4. Καθιέρωση του διαλόγου με τις βασικές χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Ινδία.
5. Έμφαση στις άτυπες διαδικασίες, στη σημασία του άτυπου διαλόγου κατά τη διάρκεια των περιόδων της διαπραγμάτευσης, στην ικανότητα οικοδόμησης συμμαχιών και στην προώθηση της συμμετοχής των μη κυβερνητικών δρώντων.

Ανακεφαλαιώνοντας θα λέγαμε ότι η ηγεσία απαιτείται από όλα τα δυναμικά συμβαλλόμενα μέρη από την άποψη της επίτευξης των υποχρεώσεων του Κιότο και την ένδειξη προθυμίας για περαιτέρω δράση. Όλα τα κράτη θα πρέπει να εμπλακούν, και να υπάρξει συνειδητοποίηση και κατανόηση για τις απόψεις και τα συμφέροντά τους. Τα ζητήματα ευθυγράμμισης του πλαισίου, π.χ. κλίμα και ανάπτυξη, και τα ζητήματα εστίασης όπως το κλίμα, οι πράσινες τεχνολογίες, η προσαρμογή, η αντιμετώπιση, και το κλίμα σε σχέση με την ατμοσφαιρική ρύπανση, μπορούν να είναι χρήσιμα. Απαιτείται ευελιξία και πολιτική καινοτομίας.

Η εξέταση των περιβαλλοντολογικών θεμάτων δεν είναι εύκολη υπόθεση, αλλά απαιτείται δράση. Ο σωστός συνδυασμός πληροφοριών και συμφερόντων, η πολιτική και η πειθώ, μπορεί να κάνουν και κράτη και ανθρώπους να δεσμευτούν σε μία μεταβαλλόμενη συμπεριφορά, με τρόπο που να επηρεάσει  ευεργετικά το περιβάλλον.

Προκειμένου να εκφράσουμε την υποστήριξη μας στον αγώνα για την αλλαγή της ανθρώπινης επίδρασης στο περιβάλλον, ως κεντρικό θέμα στην ιστοσελίδα μας θα παραμένει αυτό το άρθρο, υπενθυμίζοντας τη σύνοδο της Κοπεγχαγης για όσο αυτή διαρκεί. Σε αυτό το διάστημα, θα συνεχίσουμε την προσπάθεια μας να συγκροτήσουμε ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο προτάσεων, για την προσαρμογή του Οργανισμού μας στα πιο φιλικά προς το περιβάλλον πρότυπα, το οποίο θα κατατεθεί στη νέα Διοίκηση από την οποία θα ζητηθεί η εφαρμογή του. Για να επιτευχθεί αυτό, είναι είναι απαραίτητη η συμβολή όλων μας με την κατάθεση προτάσεων και εμπειρίων στο  info@paspaase.gr

Ευχαριστούμε όλους τους συναδέλφους που ανταποκρίθηκαν άμεσα στο κάλεσμα του Συλλόγου, και μας προσέφεραν ένα θυσαυρό πληροφοριών και προτάσεων. Έχει ξεκινήσει ήδη η επεξεργασία όλων των πληροφοριών, και θα ακολουθήσει ένας δευτερος κύκλος επικοινωνίας για μεγαλύτερη ανάλυση των δεδομένων.

Δείτε:

Το προφητικό video έναρξης της συνόδου της Κοπεγχάγης με πρωταγώνιστες τα παιδιά.

την παγκόσμια πληθησμιακή άυξηση και την εκπομπή CO2 σε αυτή την ιστοσελίδα που κόβει την ανάσα.

Video από το BBC World News για την κλιματική αλλαγή
Γροιλανδία Φαινόμενο του θερμοκηπίου. Με πρωτοφανείς ρυθμούς λιώνουν οι πάγοι.

Video από Euronews
Οι πάγοι λιώνουν, η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει.

Video από Euronews 
Καταγραφωντας τον πλανήτη.

Video από το BBC
Ο αντίκτυπος της Κλιματικής αλλαγής

Η κλιματική αλλαγή με θερμικούς χάρτες από το BBC


Συνδεθείτε με την IPC και παρακολουθήστε το βίντεο με την παρουσίαση της πρώτης έκθεσης βιωσιμότητας του ταχυδρομικού κλάδου όπου αναγγέλει έναν στόχο μείωσης εκπομπών άνθρακα για τον ταχυδρομικό τομέα. Το γεγονός έλαβε χώρα στην Κοπεγχάγη την Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου ώρα Κεντρικής Ευρώπης 08:15 (στις 9:15 ώρα Ελλάδος) και παρουσιάζονται οι Jean-Paul Bailly, πρόεδρος IPC και CEO Groupe La Poste, ο John E. Potter, CEO, USPS, o Frank Appel, CEO, Deutsche Post DHL, o Peter Bakker, CEO, TNT, o Lars Nordström, CEO Posten Norden και o Herbert-Michael Zapf, CEO, IPC. Το βίντεο διαρκεί 45 λεπτά περίπου.
Οι 20 φορείς που συμμετείχαν στην έκθεση EMMS και έχουν θέσει μαζί τον κοινό στόχο μείωσης των εκπομπών είναι: AnPost (Ιρλανδία), Australia Post (Αυστραλίας), Canadian Post (Καναδάς) Ctt Correios (Πορτογαλία) Correos Υ Telegrafos (Ισπανία), Deutsche Post DHL (Γερμανία), Groupe La Poste (Γαλλία), ΕΛΤΑ -Ελληνικά Ταχυδρομεία, Itella (Φινλανδία), De Post/La Poste (Βέλγιο), Mayar Posta (Ουγγαρία), New Zealand Post (Νέα Ζηλανδία), Posten Norgen (Νορβηγία),Post Danmark (Δανία), Posten ΑΒ (Σουηδία) Postes et Telecommunications (Λουξεμβούργο) Royal Mail (Ηνωμένο Βασίλειο), Swiss Post (Ελβετία),TNT (οι Κάτω Χώρες) και USPS (Ηνωμένες Πολιτείες).

Διαβάστε το άρθρο των Financial Times για την συμφωνία των Ταχυδρομικών Εταιρειών.

Οι συνομιλίες για το κλίμα απέφυγαν την αποτυχία, αφού αναγνωρίστηκε επίσημα μία συμφωνία που εγκρίθηκε χθες με πρωτοβουλία των ΗΠΑ,για την καταπολέμηση της υπερθέρμανσης του πλανήτη παρά την αντίθεση από αρκετές χώρες. Eπικριτικές WWF και Greenpeace για τη συμφωνία. Η διάσκεψη της Κοπεγχάγης για το κλίμα ολοκλήρωσε τις εργασίες της λίγο μετά τις 15:30 τοπική ώρα (16:30 ώρα Ελλάδος) ύστερα από συζητήσεις 13 ημερών και με αντικρουόμενες εκτιμήσεις και συναισθήματα.

Πριν αναχωρήσει από τη δανική πρωτεύουσα ο Μπαράκ Ομπάμα έκανε λόγο για ένα πρωτοφανές γεγονός.

Για πρώτη φορά στην ιστορία, όλες οι μεγάλες οικονομίες συγκεντρώθηκαν για να αποδεχθούν ότι έχουν ευθύνη να αναλάβουν δράση ώστε να αντιμετωπίσουν την απειλή της κλιματικής αλλαγής, είπε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Αυτό που καταφέραμε να συμφωνήσουμε υπολείπεται από τις προσδοκίες μας, αλλά...ήταν η μόνη διαθέσιμη συμφωνία, είπε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο.

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις υπήρξαν ακόμα πιο αυστηρές για τη συμφωνία της διάσκεψης, η οποία μαγειρεύτηκε την τελευταία στιγμή ανάμεσα στις ΗΠΑ, την Κίνα, την Ινδία, τη Βραζιλία και τη Νότιο Αφρική.

Η Κοπεγχάγη υπήρξε μια αξιοθρήνητη αποτυχία. Δεν αποδόθηκε δικαιοσύνη, δήλωσε ο επικεφαλής της διεθνούς περιβαλλοντικής οργάνωσης Φίλοι της Γης. Η Greenpeace και η WWF υπήρξαν εξίσου επικριτικές για τη διάσκεψη που είχε γεννήσει τόσες ελπίδες.

Η έκβαση της διάσκεψης της Κοπεγχάγης έχει τόσο μεγάλες τρύπες, ώστε θα μπορούσε να τις διασχίσει κανείς με το (αεροπλάνο του αμερικανού προέδρου) Air Force One, παρατήρησε ο νοτιοαφρικανός επικεφαλής της Γκρινπίς Κούμι Ναϊντού, ο οποίος δήλωσε βαθειά απογοητευμένος.

Υπερασπιζόμενοι τη συμφωνία της Κοπεγχάγης Aμερικανικοί πολιτικοί κύκλοι επανέλαβαν τη δήλωση του Ομπάμα ότι η συμφωνία έκανε αποδεκτή την έκκληση του επιστημονικού κόσμου να διατηηθεί η θερμοκρασία του πλανήτη στο ανώτατο επίπεδο των 2 βαθμών Κελσίου πάνω από τα προ-βιομηχανικά επίπεδα.

Υπογράμμισαν επίσης ότι η συμφωνία προσφέρει στις φτωχές χώρες γύρω στα 30 δισ. δολάρια ως το 2012 και ως 100 δισ. δολάρια ετησίως ως το 2020 για να αντιμετωπίσουν την κλιματική αλλαγή, διατηρώντας παράλληλα τη δυναμική των διεθνών διαβουλεύσεων και τις ελπίδες ως την επόμενη διάσκεψη κορυφής που θα πραγματοποιηθεί στο Μεξικό τον επόμενο χρόνο.

«Περήφανη» η Δανία

Η Δανία μπορεί να είναι υπεφήφανη για τις προσπάθειες που κατέβαλε ώστε να επιτευχθεί μια συμφωνία στη διάσκεψη για το κλίμα στην Κοπεγχάγη, δήλωσε σήμερα ο Δανός πρωθυπουργός.

«Κάναμε τη διαφορά, η Δανία μπορεί να είναι υπερήφανη», έχοντας καταφέρει να «οικοδομήσει μια ιστορική γέφυρα ανάμεσα στις πλευρές κατά τις διαπραγματεύσεις», είπε ο Λαρς Λόκε Ράσμουσες, εκτός από πρωθυπουργός της χώρας και πρόεδρος της διάσκεψης, σε δηλώσεις του στο δανικό πρακτορείο ειδήσεων Ritzau.

«Δεν πιστεύω ότι θα μπορούσαμε να βρούμε παραδείγματα στην ιστορία όπου, μέσα στην ίδια αίθουσα, να βλέπουμε τους προέδρους της Αμερικής, της Βραζιλίας, της Νότιας Αφρικής, της Ινδίας και ηγέτες ευρωπαϊκών χωρών και μικρών νησιών που απειλούνται περισότερο από την υπερθέρμανση (του πλανήτη) να εργάζονται ομαδικά», παρατήρησε.

Ο Δανός πρωθυπουργός απέρριψε εξάλλου τις επικρίσεις που εκφράστηκαν στη διάσκεψη κατά της δανικής προεδρίας και ιδιαίτερα από ορισμένες χώρες της Ομάδας G77.

«Η Δανία δεν μπορεί να δώσει το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων. Δεν μπορώ να πω στην Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες: πρέπει να κάνετε τούτο ή εκείνο», κατέληξε.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση συμφώνησε διστακτικά να υπογράψει τη συμφωνία, η οποία σύμφωνα με τους εμπνευστές της θα αντικαταστήσει το πρωτόκολλο του Κιότο (1997).

«Μετά λύπης μου σας πληροφορώ ότι το Τουβαλού δεν μπορεί να αποδεχθεί αυτό το κείμενο», δήλωσε ο Ίαν Φράι, εκπρόσωπος του μικρού νησιού στον Ειρηνικό που εκφράζονται φόβοι ότι μπορεί να σβηστεί από το χάρτη λόγω της ανόδου του επιπέδου της θάλασσας.

Ο Φράι επισήμανε ότι ο στόχος που περιγράφεται στο κείμενο για τον περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας στους δυο βαθμούς Κελσίου σε σύγκριση με την προβιομηχανική εποχή είναι πολύ χαλαρός και θα σημάνει «το τέλος του Τουβαλού».

Οι αντιπροσωπείες της Βενεζουέλας, της Βολιβίας, της Κούβας και της Νικαράγουας αποκήρυξαν επίσης τη συμφωνία της Κοπεγχάγης, τονίζοντας ότι δε θα συμβάλλει στην αντιμετώπιση της υπερθέρμανσης του πλανήτη και ότι καταρτίστηκε αδιαφανώς.

Ο στόχος που αναφερόταν σε ορισμένα από τα προσχέδια της συμφωνίας για τον περιορισμό των εκπομπών αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου στο μισό ως το 2050 απαλείφθηκε από το τελικό κείμενο.

«Δεν είναι η τέλεια συμφωνία. Δε θα απαλείψει την περιβαλλοντική απειλή για την ανθρωπότητα», δήλωσε ο Σουηδός πρωθυπουργός Ράινφελτ, η χώρα του οποίου έχει το τρέχον εξάμηνο την κυλιόμενη προεδρία της ΕΕ.

Για να καταστεί η συμφωνία διεθνής συνθήκη με έγκριση του ΟΗΕ θα χρειαστεί η ομόφωνη ψήφισή του και από τις 193 χώρες που λαμβάνουν μέρος στις συνομιλίες. Εάν εναντιωθούν κάποιες, θα υιοθετηθεί μόνον από όσες την υποστηρίξουν. Σε αυτές συμπεριλαμβάνονται ήδη χώρες που είναι υπεύθυνες για το 50% και πλέον των εκπομπών ρύπων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου.Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεσμεύθηκαν να χορηγήσουν 3,6 δισεκατομμύρια δολάρια ως βοήθεια προς τις πιο ευπαθείς χώρες από τώρα έως το 2012 προκειμένου να βοηθηθούν να προσαρμοσθούν στις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, σύμφωνα με το σχέδιο διακήρυξης που υιοθετήθηκε απόψε, του οποίου αντίγραφο εξασφάλισε το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

«Η συλλογική δέσμευση των βιομηχανικών χωρών είναι να φέρουν νέους και επιπλέον πόρους» (στη βοήθεια στην ανάπτυξη) ενός συνολικού ποσού 30 δισεκατομμυρίων δολαρίων, διευκρινίζεται στο κείμενο.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη δεσμευθεί να χορηγήσει 10,6 δισεκατομμύρια δολάρια για τα έτη 2010, 2011 και 2012 και η Ιαπωνία ανακοίνωσε στην Κοπεγχάγη ότι θα χορηγήσει 11 δισεκατομμύρια δολάρια για αυτά τα τρία χρόνια.

Ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα επέστρεψε σήμερα στην Ουάσινγκτον,στην αεροπορική βάση Αντριους,από την Κοπεγχάγη. Οι άσχημες καιρικές συνθήκες τον ανάγκασαν να αναχωρήσει νωρίτερα του προβλεπόμενου χρόνου,σύμφωνα με τον Λευκό Οίκο.Η μετεωρολογική υπηρεσία ανακοίνωσε ότι το Σαββατοκύριακο αναμένονται έντονες χιονοπτώσεις στις ΒΑ ΗΠΑ και το χιόνι στην Ουάσινγκτον αναμένεται να φθάσει τα 60 εκατοστά.

«Ο θεσμός αντιμετωπίζει μία στιγμή μεγάλης κρίσης σε αυτή την σύνοδο», δήλωσε ο Βρετανός υπουργός Περιβάλλοντος Εντ Μίλιμπαντ και κάλεσε τους εκπροσώπους να αποδεχθούν το σχέδιο που όπως είπε θα βελτιώσει τις ζωές δισεκατομμυρίων ανθρώπων.

Πριν από την αναχώρησή του,ο πρόεδρος Ομπάμα δήλωσε ότι η συμφωνία είναι μία αφετηρία.Τόνισε ότι πρόκειται για μία «σημαντική και χωρίς προηγούμενο συμφωνία"για το κλίμα,αλλά χαρακτήρισε «ανεπαρκή» την πρόοδο που σημειώθηκε». Ακόμη παρατήρησε ότι μία συμφωνία νομικά δεσμευτική θα είναι «πολύ δύσκολη"και θα απαιτήσει χρόνο.

Αυτή η πρόοδος δεν σημειώθηκε εύκολα και γνωρίζουμε ότι μόνο αυτή η πρόοδος δεν είναι αρκετή.Προχωρήσαμε πολύ,αλλά έχουμε πολλά ακόμη να κάνουμε»,είπε μετά από την συνάντηση που είχε στην Κοπεγχάγη με τον πρωθυπουργό της Κίνας Ουέν Τζιαμπάο και τους ηγέτες της Ινδίας,Νότιας Αφρικής και Βραζιλίας.

Κίνα: Θετικό αποτέλεσμα

Ο επικεφαλής της διαπραγματευτικής ομάδας της Κίνας για το κλίμα, Ξίε Ζένχουα, δήλωσε πως η σύνοδος κορυφής του ΟΗΕ για το κλίμα είχε θετικό αποτέλεσμα και πως όλοι θα πρέπει να είναι ικανοποιημένοι.

«Έπειτα από διαπραγματεύσεις και οι δύο πλευρές κατάφεραν να διατηρήσουν το τελικό τους κριτήριο, για τους Κινέζους αυτό ήταν η κυριαρχία μας και το εθνικό μας συμφέρον», δήλωσε στους δημοσιογράφους.

Ο πρωθυπουργός της Κίνας Ουέν Τζιαμπάο αναχώρησε από την Κοπεγχάγη επιστρέφοντας στην Κίνα.

Κατά τη διάρκεια της τριήμερης επίσκεψής του στην Κοπεγχάγη, ο Ουέν Τζιαμπάο είχε κυρίως δύο συναντήσεις πρόσωπο με πρόσωπο με τον Μπαράκ Ομπάμα.

Ανάμεικτα συναισθήματα Σαρκοζί

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί δήλωσε πως οι συνομιλίες για το κλίμα κατέληξαν σε μία συμφωνία η οποία περιλαμβάνει το σύνολο της διεθνούς κοινότητας. Έκανε λόγο για υπογραφή χορήγησης 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως ως βοήθεια προς τις φτωχές χώρες έως το 2020. Είπε πως όλες οι χώρες, περιλαμβανομένης της Κίνας, θα παραδώσουν γραπτώς τα σχέδιά τους για τις περικοπές του διοξειδίου του άνθρακα έως τον Ιανουάριο του 2010.

Η απουσία ενός στόχου για τη μείωση των παγκόσμιων εκπομπών αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου κατά 50% έως το 2050, που είναι απαραίτητος προκειμένου να περιοριστεί στους 2 βαθμούς Κελσίου η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη, είναι μία «απογοήτευση», συμπλήρωσε επίσης ο Σαρκοζί.

Παρόλα αυτά, είπε πως «η συμφωνία δεν είναι τέλεια», αλλά είναι «η καλύτερη δυνατή συμφωνία».

«Με τον Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, την Άνγκελα Μέρκελ, καγκελάριο της Γερμανίας, τον Γκόρντον Μπράουν, πρωθυπουργό της Βρετανίας και τον Μπαράκ Ομπάμα, πρόεδρο των ΗΠΑ, «επιλέξαμε να εγκρίνουμε αυτή τη συμφωνία» η οποία είναι το αποτέλεσμα μίας διαπραγμάτευσης «εξαιρετικά δύσκολης γιατί δεσμεύει ολόκληρο τον πλανήτη», δήλωσε ο Σαρκοζί.

Η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ δήλωσε πως θα υποστηρίξει το συμβιβασμό για το κλίμα παρά τα ανάμικτα συναισθήματα που προκαλεί.

Η Μέρκελ είπε πως «έχουμε κάνει ένα βήμα, είχαμε ελπίσει για πολύ περισσότερα». Επίσης δήλωσε πως η Ευρώπη θα εμμείνει στο σχέδιο να μειώσει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κατά 20% έως το 2020, σε σχέση με τα επίπεδα του 1990, έως ότου συμφωνηθεί μία νομικά δεσμευτική συνθήκη.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν δήλωσε πως «έχουμε κάνει μια αρχή» για το κλίμα και πως επιθυμεί να υπάρξει γρήγορα συνέχεια για να μετατραπεί σε ένα νομικά δεσμευτικό κείμενο.

«Έχουμε κάνει μια αρχή», δήλωσε ο Μπράουν σε συνέντευξη Τύπου. «Αυτό που χρειαζόμαστε για να υπάρξει γρήγορα συνέχεια είναι η διασφάλιση ενός νομικά δεσμευτικού αποτελέσματος».

«...Γνωρίζω πως θα χρειαστούμε μία νομικά δεσμευτική συνθήκη το επόμενο διάστημα αν πρόκειται να εξασφαλίσουμε όλες τις δεσμεύσεις, ιδίως για τα έτη μετά το 2020», είπε.

Η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ θα διοργανώσει διαπραγματεύσεις στη Βόννη «σε έξι μήνες» για την προετοιμασία της επόμενης διάσκεψης για το κλίμα, στο Μεξικό στα τέλη του 2010, δήλωσε προς τους δημοσιογράφους ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί.

Έφυγε από τη σύνοδο της Κοπεγχάγης ο πρόεδρος της Ρωσίας

Ο πρόεδρος της Ρωσίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, αποχώρησε νωρίς από τη σύνοδο της Κοπεγχάγης, αφήνοντας τις διαπραγματεύσεις, που είχαν περιέλθει σε αδιέξοδο, στον σύμβουλό του για το κλίμα.

Σύμφωνα με την εκπρόσωπό του, Ναταλία Τιμακόβα, ο Ρώσος πρόεδρος έφυγε επειδή πρέπει να βρίσκεται το Σάββατο στο Αλμάτι για τη σύνοδο της Οργάνωσης Συλλογικής Ασφάλειας (ODKB) των χωρών της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

«Η συνάντηση αυτή ήταν προγραμματισμένη από καιρό», πρόσθεσε η εκπρόσωπος.

«Ο σύμβουλός του για το κλίμα παρέμεινε και έχει όλες τις απαραίτητες εξουσίες», τόνισε η Τιμακόβα.

Αντιδράσεις από περιβαλλοντικές οργανώσεις

Το σχέδιο διακήρυξης που υιοθετήθηκε έπειτα από τη σύνοδο κορυφής για το κλίμα στην Κοπεγχάγη είναι «μία καταστροφή για τις πιο φτωχές χώρες», ανέφερε η μη κυβερνητική οργάνωση Φίλοι της Γης.

«Μας προκαλεί αηδία η ανικανότητα των πλούσιων χωρών να δεσμευθούν για τις μειώσεις αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, που γνωρίζουν πως είναι απαραίτητες, ιδιαίτερα οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες είναι ιστορικά οι πρώτες στον κόσμο στις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου», δήλωσε ο πρόεδρος των Φίλων της Γης, Νίμο Μπάσεϊ, σε μία ανακοίνωση.

Οι οικολογικές οργανώσεις επίσης αντιμετώπισαν με επιθετικό τρόπο τη συμφωνία. «Η πόλη της Κοπεγχάγης είναι τόπος εγκλήματος απόψε, και οι ένοχοι το σκάνε, πάνε στο αεροδρόμιο», σχολίασε ο Τζον Σόβεν, διευθυντής της Βρετανικής Greenpeace. Η οργάνωση WWF εξέφρασε την «απογοήτευσή της». Η οργάνωση Φίλοι της Γης έκανε λόγο για συμφωνία «που αποτελεί καταστροφή για τους φτωχότερους στον κόσμο». Ενώ μια εφημερίδα της Δανίας τιτλοφόρησε το πρωτοσέλιδό της «Brokenhagen».

«Η συμφωνία παραβιάζει τις παραδόσεις του ΟΗΕ: δεν μπορεί να επιβληθεί συμφωνία», είπε ο Λουμούμπα Ντι-Άπινγκ, της αντιπροσωπείας του Σουδάν. Το Χαρτούμ, πρόσθεσε, «δε θα υπογράψει ποτέ μια συμφωνία που θα καταστρέψει την Αφρική». Ο επικεφαλής του G77 είπε ακόμη ότι «με αυτή τη συμφωνία, ο Ομπάμα εξάλειψε όποια διαφορά είχε με τον [προκάτοχό του, Τζορτζ Ου.] Μπους», ο οποίος ήταν αντίθετος στη λήψη μέτρων για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

Σουδάν: Η χειρότερη συμφωνία στην ιστορία

Η συμφωνία για το κλίμα που επιτεύχθηκε την τελευταία στιγμή στην Κοπεγχάγη κατά το τέλος μιας συνόδου κορυφής αρχηγών κρατών είναι «η χειρότερη στην ιστορία», δήλωσε ο Σουδανός αντιπρόσωπος Λουμούμπα Στανισλάς Ντία-Πινγκ, η χώρα του οποίου προεδρεύει της G77.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΣΚΑΙ 19-12-2009

Από τη Fiona Harvey στην Κοπεγχάγη. Μετάφραση από Financial Times.

Οι περισσότερες από τις μεγάλες ταχυδρομικές εταιρίες σε παγκόσμιο επίπεδο συμφώνησαν την Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου για την συρρίκνωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 20 τοις εκατό μέχρι το 2020. Η συμφωνία, η οποία έγινε με διαμεσολαβητή τη διεθνή συνεργατική εταιρία IPC (International Post Corporation), ένα εμπορικό όργανο του κλάδου, είναι μία από τις πρώτες μεταξύ των σημαντικών συμφωνιών σε ένα κλάδο για να μειώσει τη «συμβολή» του στην αύξηση του μέσου όρου της θερμοκρασίας σε παγκόσμιο επίπεδο λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου.

Οι 20 φορείς, οι οποίοι  αντιπροσωπεύουν το 80 τοις εκατό των ταχυδρομικών όγκων σε παγκόσμιο επίπεδο, έχουν μέχρι τώρα συμμετάσχει στη συμφωνία για να μειώσουν τις εκπομπές κατά το ένα πέμπτο σε σχέση με τα επίπεδα του προηγούμενου έτους.

 Η δέσμευση θα αναγγελθεί σήμερα στη διάσκεψη της Κοπεγχάγης για το κλίμα (10/12/2009), όπου οι κυβερνήσεις εργάζονται για να σφυρηλατήσουν ένα νέο ρυθμιστικό πλαίσιο σε παγκόσμιο επίπεδο σχετικά με την εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου.

Ο Jean-Paul Bailly, πρόεδρος της IPC και Διευθύνων Σύμβουλος του ταχυδρομικού φορέα παροχής καθολικών υπηρεσιών στη Γαλλία Groupe La Poste, είπε ότι οι ταχυδρομικοί φορείς ήταν ο πρώτος τομέας υπηρεσιών ο οποίος ανήγγειλε σε κλαδικό  επίπεδο έναν τέτοιου είδους στόχο. «Αυτό είναι μια βαρυσήμαντη ευκαιρία, όχι μόνο για εμάς στον ταχυδρομικό κλάδο αλλά για την επιχειρήσεις συνολικά» είπε. Οι αερογραμμές ανήγγειλαν πρόσφατα έναν στόχο για τη μείωση των εκπομπών μέχρι το 2050, και οι ναυτιλιακές εταιρίες εξετάζουν μια παρόμοια συμφωνία. Ο κ. Bailly είπε: «Αποδεικνύουμε τι μπορεί να γίνει όταν οι οργανισμοί εργάζονται από κοινού. Η συγκράτηση των εκπομπών του CO2 είναι κάτι που αφορά ολόκληρο τον κλάδο, και έχει νόημα για την  υιοθέτηση μιας τομεακής προσέγγισης για την επίτευξη μιας λύσης.»

Η σύνταξη συμφωνιών για συρρίκνωση των εκπομπών σε τομεακό επίπεδο, η οποία καλύπτει τα περισσότερα από τα κύρια συστατικά στοιχεία σε οποιοδήποτε κλάδο, θεωρείται ως ελκυστική από μερικούς επειδή θέτει ίσους όρους ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων.

Ο Yvo de Boer, ανώτατος αξιωματούχος του ΟΗΕ για το θέμα της κλιματικής αλλαγής και  προεδρεύων της διάσκεψης, είπε ότι η συμφωνία ήταν «ένα παράδειγμα του οράματος και της ηγεσίας που απαιτήθηκε σε όλα τα επίπεδα για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής».

Στην Κοπεγχάγη συζητούνται οι τρόποι για να επεκταθούν τις τομεακές συμφωνίες αυτού του είδους αλλά οι συζητήσεις είναι απίθανο να καταλήξουν σε μία δεσμευτική συμφωνία. Αντ' αυτού, οι εκπρόσωποι είναι πιθανό να συμφωνήσουν ότι η ιδέα πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω, και να συνεχίσουν την συζήτηση για τις προοπτικές που υπάρχουν το προσεχές έτος, όταν θα διαπραγματευτούν οι κυβερνήσεις για την μετατροπή οποιασδήποτε πολιτικής συμφωνίας από την Κοπεγχάγη σε μία πλήρη νομικά δεσμευτική συνθήκη.

Οι τομείς που έχουν προσδιοριστεί ως πιθανοί υποψήφιοι για τις συμφωνίες μείωσης εκπομπών σε κλαδικό επίπεδο περιλαμβάνουν τις βιομηχανίες αλουμίνιου, χάλυβα, άνθρακα και τις αυτοκινητοβιομηχανίες.

Τα μέλη της IPC διαχειρίζονται πάνω από 100.000 εγκαταστάσεις και 600.000 μεταφορικά οχήματα. Τα 20 μέλη της εθελοντικής συμφωνίας εκπέμπουν περίπου 8.36m τόνους του διοξειδίου του άνθρακα ετησίως, και θα το μειώσουν σε 6.69m τόνους μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Οι ταχυδρομικοί φορείς που αναλαμβάνουν να μειώσουν τις εκπομπές τους περιλαμβάνουν τις μεγάλες ταχυδρομικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, της Γαλλίας, της Γερμανίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και του Καναδά. Όλοι μαζί, απασχολούν περίπου 2.4 εκ. άτομα. Για τους περισσότερους ταχυδρομικούς φορείς, η ηλεκτρική ενέργεια συντελεί περίπου στο μισό των εκπομπών τους, ακολουθούν οι μεταφορές με το ένα τρίτο των εκπομπών, και τελευταία έρχεται η θέρμανσ