«Web TV ίσον δημοκρατία»

Και ξαφνικά εγένετο web TV! Οχι στα μέρη μας, μην αγχώνεστε, αλλά όχι και πολύ μακριά από την Ελλάδα. Εδώ δίπλα, στην Ιταλία, ξαφνικά πλημμύρισε ο διαδικτυακός ορίζοντας από σχεδόν 350 κανάλια.

Μικρά, ακόμη πιο μικρά και μίνι, ασχολούνται με ζητήματα της πολυκατοικίας, του δρόμου, της γειτονιάς, του δήμου το πολύ πολύ. Και βρίσκουν απήχηση από τους αγανακτισμένους τηλεθεατές που έχουν βαρεθεί πια το μονοπώλιο του Μπερλουσκόνι και του Μέρντοχ στη γείτονα.

Ενα φαινόμενο αναμφιβόλως ενδιαφέρον, για το οποίο μας μιλάει ο Τζαπάολο Κολέτι, υπεύθυνος της αφιερωμένης στην ιταλική web TV ιστοσελίδας www.altra.tv:

* Πώς εξηγείτε την έκρηξη της web TV στην Ιταλία;

«Τα ιταλικά μίνι τηλεοπτικά κανάλια είναι ψηφιακοί οργανισμοί που δημιουργήθηκαν από ανεξάρτητους βιντεομέικερ είτε τυχαία είτε από πάθος για προσωπική έκφραση. Είναι κανάλια που στήθηκαν με ελάχιστα χρήματα από πολίτες κάθε τάξεως για να δείξουν τι πραγματικά συμβαίνει σε διάφορα μέρη της χώρας. Κατά κανόνα πρόκειται για συμβάντα που δεν καλύπτονται από τα μεγάλα κανάλια, ούτε από τα τοπικά, ενώ ενδέχεται να αφορούν περιοχές όπου δεν υπάρχει ευρυζωνική κάλυψη. Αυτές οι web TV διαδόθηκαν σε όλη την Ιταλία για να διοχετεύσουν στο Διαδίκτυο καταγγελίες, ιστορίες που αφορούν ξεχασμένα επαγγέλματα, συνοικιακές υποθέσεις. Η ιδιομορφία τους είναι ότι είναι πολύ διαδεδομένες σε χωριά και συνοικισμούς, σχεδόν καθόλου στα μεγάλα μητροπολιτικά κέντρα, σαν να ήταν απάντηση σε κάποια ανάγκη να βγουν στο προσκήνιο οι ξεχασμένοι. Αυτή τη στιγμή η καταγραφή που έκανε η ιστοσελίδα μας www.altratv.tv (μια διαπανεπιστημιακή ομάδα που επινόησα και ξεκίνησα το 2004 στην Μπολόνια) έχει μετρήσει 346 σταθμούς που δημιούργησαν πολίτες βιντεομέικερ. Η altratv φιλοδοξεί να δημιουργήσει κάτι σαν Wikipedia των νέων μορφών τηλεόρασης, να κάνει μια απογραφή του φαινομένου. Σημειώνω επίσης ότι όλα αυτά δεν έχουν κερδοσκοπικό χαρακτήρα, δεν έχουν δηλαδή ανταγωνιστικό business model. Εχουν κοινωνική αξία, προσπαθούν να θέσουν από κοινού κάποια ζητήματα που δεν προβάλλονται πουθενά».

* Πώς τα βγάζουν πέρα τα μίνι κανάλια του Διαδικτύου;

«Μόλις που επιβιώνουν χάρη σε πρωτότυπες μορφές χρηματοδότησης. Σήμερα, επιπλέον, αντικρίζουν με μεγάλη ανησυχία το νομοσχέδιο Ρομάνι που επιβάλλει φόρο εγγραφής 3.000 ευρώ, ποσόν που μπορεί να διπλασιαστεί εάν στο on demand προστεθεί και το live streaming. Γι' αυτό το λόγο οι υπεύθυνοι των web καναλιών διαμαρτύρονται ενάντια σε αυτή την απόπειρα να ρυθμιστεί και να φορολογηθεί με τρόπο αυθαίρετο και κατ' επίφαση το ψηφιακό σύστημα πληροφόρησης που εκπροσωπεί τη συμμετοχική δημοσιογραφία από τη βάση.

* Πόσος κόσμος βλέπει web TV στην Ιταλία;

«Εάν είχαν τη δυνατότητα να μεταδώσουν όλες μαζί σε ένα κανάλι -και μια δυο φορές αυτό συνέβη φέτος- θα είχαν περίπου 500.000 μοναδικούς τηλεθεατές. Για ορισμένα κανάλια το 40% περίπου των θεατών είναι Ιταλοί του εξωτερικού ή ξένες κοινότητες που ενδιαφέρονται για την Ιταλία. Ιδού γιατί ορισμένες web TV προτιμούν να μεταδίδουν σε πολλές γλώσσες. Αναφέρομαι στο fromzero.tv, videoblog αφιερωμένο στις κατασκηνώσεις της Λ' Ακουιλα, που αναμεταδόθηκε πριν από λίγες εβδομάδες από την αγγλόφωνη Αλ Τζαζίρα».

* Ολα αυτά τα καναλάκια του Διαδικτύου πώς αντιμετωπίζονται από τα καθιερωμένα κανάλια των ερτζιανών;

«Οι μεγάλοι οργανισμοί (Mediaset, SKY Italia) προς το παρόν αγνοούν το φαινόμενο. Αυτά πάντως τα μικροκάναλα, που δημιουργούν πολίτες βιντεομέικερ για το γούστο τους και μόνο, στη μοναδικότητά τους αντιπροσωπεύουν τον υπερτοπικό ενημερωτικό ιστό της Ιταλίας και διαδραματίζουν πολύ σημαντικό ρόλο καθώς και δημόσια υπηρεσία, καλύπτοντας ένα κενό στην ενημέρωση. Το entry level έγινε πολύ πιο προσιτό αφού η ψηφιακή τεχνολογία μείωσε το κόστος κι ενίσχυσε τους τελευταίους μήνες τόσο τη ραγδαία ανάπτυξη των web TV όσο και τον επαγγελματισμό των ανθρώπων τους. Ο κίνδυνος που προέρχεται από την προτεινόμενη στο Κοινοβούλιο ρύθμιση είναι να κλείσουν, ενώ στο Διαδίκτυο η συμμετοχική και ενημερωτική δημοκρατία θα έπρεπε να περιφρουρείται».

enet.gr

04-10-2010